Send Message Add Profile Comments

Leave Comment

Add to Favorites

Block User

Report Abuse

Status: รักน้า...ไอ้หมาบ้า อิอิ - Comment »

http://nooneungja.hi5.com - Send it to your friends

Age

Birthday

April 23

Location

กรุงเทพ, Thailand

Languages

English, Thai

Stats

1007 Friends

3069 Profile Comments

40 Photo Comments

127 Fives

21 Scraps

Journal (View all 13)

Aug. 14: ก้อนหิน ความคาดหวัง
Jul. 22: ความเจ็บปวด แค่นี้ เด๋วก้อหายวุ้ย!!
Jul. 19: เจ็บปวด เพราะความ "โง่"

About Me

♥ ♥ NOO 1 LOVE YOU NA JA♥ ♥

Interests

ร๊าก LEE JUN KI ม๊าก......มาก

Free Cursors
cursor > ชอบอ่านการ์ตูน / นิยายที่สุด ฟังเพลงอารัยก้อได้ ที่เพราะๆ

Favorite Music

รักสามเศร้า - พริกไทย

ที่ว่าง - Pause

มีเพียงเรา - Honeymoon

Favorite Movies

Favorite TV Shows

Favorite Books

สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเอง..คลิ๊กที่นี่
O^O ดีนะคร้า... นู๋ 1จร้า เม้นแร้ว หั้ยไฟล์ด้วยน้า

สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเอง..คลิ๊กที่นี่

Favorite Quote

Groups

Journal

View All 13 Entries Add Comment

ก้อนหิน ความคาดหวัง : Aug 14, 2008

"ถ้าเรารักกันได้เหมือนตอนที่รักกันใหม่ๆ ก้อคงดี"
หลายคนคงมีความคิดเช่นนี้ เมื่อความรักของตัวเองได้เดินทางมาไกลระยะหนึ่ง
ระยะที่...รสชาติความรักม่ายค่อยหวาน
ระยะที่...จับมือกันเร้วม่ายต่อยอุ่น
ระยะที่...พูดว่า"ตกลง เทอจาเอายังงัยกันแน่"บ่อยกว่าพูดว่า"ช้านเข้าจัยเทออดี"
"ความรัก"เปนสิ่งผกผันกับ"เวลา"เช่นนั้นเหรอ?
เวลานานขึ้น ความรักก้อย่อมน้อยลง อย่างนั้นหรือ?
หรือความจิงจะม่ายเกี่ยวกับเรื่องวันเวลา ว่าจะน้อยหรือนาน
แต่เกี่ยวกับ "ความคาดหวัง"ในใจเรา
ก๊ะสังเกตุมั๊ย? ในตอนที่รักกันแรกๆ นั้น เรามักม่ายคาดหวังอะรัยในตัวคนที่เรารัก
เค้าจาเปนตัวเองยังงัยก้อได้ เรรารับได้เสมอ ซ้ำยังมีบ่อยที่พูดว่า
"ช้านรักทุกสิ่งที่รวมกันเปนเทอ" เมื่อม่ายค่อยคาดหวังเราจึงม่ายค่อยผิดหวัง
แต่พอการรักกันได้ผ่านพ้นคืนแระวันมามากมาย
ความคาดหวังของเรากลับมีเพิ่มขึ้น
จนถ้าเปรียบความสัมพันธ์ระหว่างเรากับเค้าเปนกระเป๋าเป้ใบหนึ่ง
และความรักเปนดั่งการเดินทาง
เราก้อหมั่นเก็บก้อนหินความคาดหวังใส่เป้เอาไว้จนหนัก
หวังว่าเค้าต้องทำอย่างงั้นอย่างงี้ให้เรา
พอม่ายได้อย่างหวัง คนที่ทุกข์ร้อนชวนทะเลาะก้อคือเรา
ช่วงแรกก้ออาจจาอยู่ไหว ทะเลาะกันเร้วก้อดีกัน ก้อง้อกัน
แต่คนเราต้องทนแบกก้อนหินอยู่อย่างนัน
ไปไม่เร็วก้อช้า ไหล่ หลัง แระ จัย ก้อต้องอ่อนล้าหมดแรง