บางที . . . เหนื่อยจนลุกขึ้นไม่ไหว
               แต่ก็ยังพอใจ . . . กับสิ่งที่เป็น

               บางที . . . แม้จะลำบากยากเข็ญ
            แต่ก็ยอมเป็น . . . เบี้ยล่างหัวใจเธอ

           อาการแบบนี้ใครไม่เป็น . . . ไม่รู้สึกจริงไหม

          การถอยห่างจะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า
         ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง
          ยิ่งทำให้เราอ่อนแอและแพ้ภัยตัวเอง
         หากไม่ได้เขามาเป็นคนรักของเรา

           หลังจากที่เราเข้มแข็งได้แล้ว
           ห้ามใจไม่ได้รักเขาได้แล้ว
         ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
    คิดและรู้สึกกับเขาได้อย่างคนธรรมดาสามัญที่รู้สึกดีต่อกัน
   ไม่ต้องรู้สึกแบบพิเศษที่แอบแฝงด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา
     และสามารถอยู่บนโลกใบเดียวกับเขาได้อย่างจริงใจที่สุด
    เป็นธรรมชาติมากที่สุดโดยไม่ต้องกดดันอะไร

หวังว่าเขาคงเข้าใจในเหตุผลที่เรากระทำลงไป
เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ
แต่สักพักก็คงจะหายดี
แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

อย่าหลอกตัวเองต่อไป ว่า …
น้ำตาจะล้างดวงตาของเธอ ให้มองเห็นชัดเจนขึ้น

เพราะในดวงตาที่พร่ามัว ไปด้วยน้ำตาอย่างนั้น
เธอจะมองเห็นอะไรได้ …
นอกจากความทรงจำหม่นมัว
และความฝันอันมืดมิด …

               อย่ากล่าวโทษว่า … ตัวเองไม่ดี
               ในความรัก ไม่มีใคร ดี หรือ ไม่ดี
                   มีแค่ "รัก" หรือ "ไม่รัก"
                    ต่อให้เธอทำดีแค่ไหน
           ถ้าลองได้หมดรักแล้ว … ก็ไม่มีทางจะดีไปได้