แรงบันดาลใจ ที่เขียนถึงเรื่องนี้ เกิดขึ้นในวันเหงาๆ เพราะได้รับข้อความจากมะแขว่น (โจ๊ะ)

      วันหนึ่งในปีที่แล้ว  ตั้งใจไปร่วมการชุมนุมของ PTV ..จากปากน้ำสู่สนามหลวง   รถปอ.25 ทางด่วนวิ่งฉลุย  ไม่มีติดไฟแดง  ทำให้มาถึงก่อนเวลา 5 โมง..หิวจัง  วันนี้ก็คงเหมือนเดิมที่ต้องอยู่คอยเชียร์ 4 ทหารเสือ ป๋าวีระ คุณจักรภพ คุณจตุพร และคุณณัฐวุฒิ  จนกว่าคุณสามีจะนำรถมาบรรทุกกลับบ้านเช่นทุกครั้ง

      รถปอ.25  ผ่านเยาวราชถิ่นเก่าที่คุ้นเคยมาตั้งแต่เด็ก  ทำให้ต้องรีบลงป้ายตลาดเก่า  เพื่อแวะร้านอาหารอร่อยหลายๆ ร้านย่านนี้ก่อน  ไม่ไกลนักก็เจอร้านก๋วยจั๊บนายอ้วน  ร้านดังและอร่อยที่สุดของเยาวราชก็ว่าได้  ยังจัดร้านไม่เสร็จเรย  ก็เข้าหาที่นั่งเพื่อรอ  โต๊ะเก้าอี้วางเรียงราย  มีคนนั่งรออยู่ก่อนแล้วหลายคน  พอเรานั่งลงปุ๊บทางร้านก็จัดวางของเสร็จพอดี  เด็กเสิร์ฟในร้านได้เข้ามาถามว่าเราจะสั่งอะไร  เราก็บอกไป  เด็กก็ตะโกนสั่งต่อไปที่คนปรุง  ไม่กี่อึดใจ  ชามก๋วยจั๊บก็ถูกมาวางตรงหน้า  แต่เรายังไม่กล้าทานค่ะ  ยอมรับว่าเกรงใจคนอื่นๆ ที่มารออยู่ก่อน  เลยทำให้ตัดสินใจเงยหน้าไปสบตาและยิ้มหวานกับคนข้างๆ ซึ่งเป็นผู้หญิง 2 คน  นับเป็นมิตรภาพที่ดีที่เริ่มต้นแบบนี้

      ชามก๋วยจั๊บ 2 ชาม ถูกนำมาเสิร์ฟให้กับหญิง 2 คนนั้น  ทำให้เราหันไปมองอีกครั้ง  พิจารณาการแต่งกายของพวกเธอแล้วคงเป็นพนักงานบริษัทแถวนั้น  ทั้งคู่อายุประมาณ50 นิดๆ  ก่อนจะเริ่มลงมือกับอาหาร  เธอคนนึงหันมาถามว่าเราจะไปไหน  รีบตอบเธอกลับด้วยความภาคภูมิใจเลยนะ  ว่าเราจะไปสนามหลวง  ไปฟังPTV..หน้าตาที่ตอนแรกดูว่าเกือบดีของเธอ  กลายเป็นหน้าหมูตระกูลไอ้กะทิในบัดดล เสียงที่พูดออกมากลายเป็นเกือบตะคอก  เริ่มด่าว่านายกเราต่างๆ นาๆ พร้อมกับลงความเห็นว่าเราโง่ถูกหลอก หญิงอีกคนก็ช่วยกันเต็มที่ เรารีบโต้กลับแทนด้วยสิ่งที่เรารู้และสัมผัสมา  คำพูดจากปากหญิงทั้งคู่มีแต่คำรุนแรงหยาบคาย ยอมรับว่าโกรธมาก  มากจนอยากยกชามก๋วยจั๊บของตัวเอง  ทำเป็นหมวกกันน็อคให้ยาย 2 คนนั้น...เพียงแต่เราเพิ่งจะหม่ำไปได้แค่ชามเดียว  ถ้าเบิ้ล 2 แล้วอาจไม่แน่ (กลัวอีกคนที่ไม่ได้เสียใจน่ะ..อิอิ)

      จากมิตรภาพ เปลี่ยนเป็นความชิงชังอย่างรวดเร็ว...แบบว่าข้ามาคนเดียว  แถมคนละsize  เราแค่ M..แต่ทั้งคู่ LLL...แม่สอนไว้ว่าน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ  ...รีบไปหาเพื่อนที่คิดอะไรเหมือนๆ กันที่สนามหลวงดีกว่า...เจอ 2 สาวหนุ่มสลับขั้วกันจนงง  น้ำว้า กับมะแขว่น จากห้องสนทนาในเวบHi-thaksin จึงเล่าสู่กันฟังถึงถึงเรื่องที่เกิดสดๆ ร้อนๆ อย่างฮาๆ  และตั้งมั่นกันว่าการไปเคลื่อนชุมนุมในคราวต่อๆไป เราจะไปด้วยกัน 

      กระทั่งถึงคราวไปประท้วงที่หน้าสภา โดยมีหวานใจสนับสนุนไปส่งถึงที่  เช้ามากๆ 6 โมงกว่าแล้ว  แต่ยังไม่มีใครมา  จึงได้ติดต่อไปกับทางคุณนายน้ำว้าหลายหน  ไม่มีคนรับสาย  จนตกสายๆ จึงโทร.กลับมา  ถามกลับว่าเราอ่ะเป็นใคร   บอกชื่อล็อกอินแล้วยังไม่รู้  สะกิดเรื่องก๋วยจั๊บให้ฟัง  หล่อนจึงจำได้...เฮ้อ..คุณนายน้ำว้า..หล่อนนี้เองเป็นคนตั้งฉายาให้เป็นรอยแผลกับชีวิตพี่สาวคนนี้...แงๆ...