พระพุทธองค์ตรัสไว้มีบัวสี่เหล่า
จากคนเขลาจนถึงคนเลิศเลอค่า
บางคนเป็นดังบงกชพ้นธารา
แต่บางคนแม้ฝูงปลายังไม่มอง

หลงในความเง่าโง่มัวเมาผิด
หลงระเริงไล่ฆ่าคนทั้งผอง
มิมองเห็นแสงธรรมอันเรืองรอง
เห็นภาพความสยองเป็นความงาม

ไม่รู้บาปรู้บุญรู้คุณโทษ
มีแต่ความเหี้ยมโหดให้คนหยาม
มีแต่ความสามาณย์ต่ำเลวทราม
คอยเหยียดหยามคนต่ำกว่าอยู่ร่ำไป

มีรู้ว่าตนผิดคิดว่าดี
คิดว่ามีค่าเลิศกว่าใครไหน
แท้จริงแล้วเธอจะรู้อะไร
ก็แค่ซากบัวไว้ให้ปลากิน

คำโบราณ กล่าวขาน แต่กาลก่อน
ด้วยอาวรณ์ ห่วงงาม ความเป็นหญิง
ดั่งเรือนสาม น้ำสี่ มีอ้างอิง
สตรีจริง งามสะพรั่ง ทั้งใจกาย

อันเรือนสาม คอยเตือน คือเรือนเหย้า
ต้องตรวจเฝ้า ปัดกวาด ไม่ขาดสาย
เห็นบนเรือน รกอยู่ อย่าดูดาย
จะน่าอาย คนว่า นินทามี

เรือนที่สอง เรือนผม ให้สมพักตร์
จะน่ารัก สวยสะอาด อย่าขาดหวี
แต่งไรผม ให้งาม ความพอดี
เป็นสตรี สวยสม ด้วยผมงาม

อันเรือนสาม กายนาง สะอางอาด
ยามนวยนาด ชายจอง ปองสมาน
อันผิวงาม ชายชม สมนงคราญ
มาลีบาน มีไว้อ้อน ภมรชาย

อันน้ำสี่ น้ำใจ ให้เป็นหนึ่ง
เผื่อแผ่ถึง ญาติเรา เขาทั้งหลาย
อีกน้ำคำ ขับขาน หวานใจชาย
เสือหมดลาย ตายดง เพราะหลงคำ

อันน้ำเบ้า ปูนหมาก แห้งผากสิ้น
เมื่อยามกิน แห้งกรัง รังจะขำ
เขาจะว่า เกียจคร้าน การไม่ทำ
จงจดจำ เถิดเจ้า ให้เข้าใจ

อีกน้ำใช้ ในเรือน คอยเตือนจิต
จงพินิจ อย่าให้ขาด คลาดไปไหน
เปรียบอุดม สมบูรณ์ เพิ่มพูนชัย
บอกเป็นใน ว่าเจ้าบ้าน ไม่คร้านตัว

จะขอจบ เรือนสาม และน้ำสี่
หากวลี ผิดเพี้ยน หรือเวียนหัว
ขอประทาน สมาภัย ไว้กับตัว
หากอยากชัวร์ ไปรื้ออ่าน โวหารไทย

บ่าวี - แมลงเม่าเหงาใจ.mp3 -