จนถึงวันนี้ผมรู้สึกว่าที่นี่และภาควิชานี้ผมไม่สมควรมาเหยียบ เพราะรู้ว่าไม่เหมาะสมที่จะเรียน ไม่ใช่สังคมที่ผมชอบ แต่ตอนนี้ผมใกล้จะจบแล้วดวงดาวใกล้เข้ามาถึง ผมจะต้องทนไปแม้ผมจะเกลียด จะไม่ชอบก็ตามสำหรับคนที่เกลียดผมผมก็ยินดีด้วยที่ผมคงไม่เกะกะละลานตาคุณอีกต่อไปและสำหรับสิ่งที่ผ่านมาก็ถือว่าไม่รู้จักผมก็แล้วกันและให้มันจบตรงนี้! ส่วนคนที่ชอบผมและเห็นผมเป็นเพื่อนผมก็ขอขอบคุณสำหรับความเป็นมิตร ความอบอุ่นที่มอบให้หลังจากนี้คงอาจจะไม่ได้เจอกันอีก ผมก็จะเก็บความทรงจำดีๆเอาไว้ในใจตลอดไปและอยากให้ทุกคนที่ชอบผมมีความสุขกับการใช้ชีวิตที่นี่ ส่วนคนที่เป็นแบบผมก็อยากให้กำลังใจให้สู้ต่อไปเรื่อยๆเพราะทุกทางเดินมันไม่ได้โรยด้วยดอกไม้
ขอบคุณทุกคนที่อ่านกระทู้
ว่าที่ร้อยตรี ศิริพงศ์
(ชูรัก)

อันมรรคาแห่งแม่ทัพ
หากทหารยังไม่ตักน้ำขึ้นแม่ทัพจักไม่กล่าวกระหาย
หากทหารยังจุดไฟไม่เสร็จแม่ทัพไม่จักกล่าวว่าหนาว
หากทหารยังหุงอาหารไม่สุกแม่ทัพจะไม่กล่าวว่าหิว
หากทหารยังตั้งกระโจมไม่เสร็จแม่ทัพจะไม่กล่าวว่า เหนื่อย
เวลาเดินทัพตอนร้อนไม่โบกพัด ฝนตกไม่กางร่มจักประพฤติเหมือนเหล่าหมู่ทหารอันต่ำต้อย

ตำราขงเบ้ง