ทางผ่าน *


สิ่งที่ไม่เคยมีความสำคัน
ผุคนสันจรผ่านมา แล้วก้ผ่านไป.. .
ทางผ่านไม่เคยเรียกร้องอะไล พร้อมจะหั้ยเทอยืนย่ำอยุ่บนนี้
จนกว่าเทอจะเจอเพื่อนของเทอ *

ทางผ่านเคยน้อยไจ แต่ไม่เคยพูดอะไล
ทางผ่านอยุ่ปลอบเมื่อเทอร้องไห้
ทางผ่านไม่มีตัวตนเมื่อเทอเจอเพื่อนของเทอ *
ทางผ่านเฝ้าตามหาเพื่อนแท้ คนที่จะคอยอยุ่ข้างกัน
ทางผ่านรอเค้านานแสนนาน
จนวันนึงทางผ่านได้รุว่าคนที่เค้าอยากหั้ยอยุ่ข้างเค้า
เค้าอยุ่ข้างทางผ่านมาตลอด เค้าไม่ใช่คนอื่นคนไกล
เค้าคือ ความเสียไจ' ที่เพื่อนผุฉาบฉวยมอบหั้ยหลังจากที่เค้าเดินจากไปทุกครั้ง
ความเสียไจจึงกลายเป้นเพื่อนแท้ที่เปรียบเสมือนญาติของทางผ่าน
แต่จากนั้นไม่นานเค้าก้ได้รุว่า มีอีกคนที่อยุ่ข้างเค้าและจะอยุ่ไปกับเค้าจนวันตาย
เค้าคือเพื่อนผุแสนดีอีกคน เค้าชื่อว่า ความเหงา'

เมื่อเพื่อนผุฉาบฉวยเดินจากไป
ความเสียไจก้จะรีบเข้ามาอยุ่กับทางผ่าน เทอเข้ามานั่งข้างข้าง
จากนั้นความเหงาก้จะเดินตามเข้ามา พวกเค้าซับน้ำตาหั้ยทางผ่าน

และพูดประโยคซ้ำซ้ำเดิมเดิมว่า.. .
มึงควรจะอยุ่คนเดียว!