กล่องความรัก

ฉันมีกล่องความรักอยู่ 1 ใบ
ฉันใช้เพื่อเก็บทุก ๆ ความรู้สึกของฉัน และคนที่ฉันรัก
จากกล่องที่ว่างเปล่า.....
เมื่อฉันเริ่มต้นคบใครซักคน
ความรู้สึกแรกที่ฉันใส่ลงในกล่องความรัก คือความประทับใจ
คือรอยยิ้ม คือเสียงหัวเราะ ความสดใส และความมุ่งหวัง
ทุก ๆ ความรู้สึกของคน 2 คน ค่อยถูกบรรจุลงในกล่องนั้น
อย่างช้า ๆ ผ่านไป วันแล้ว วันเล่า
ทั้งความอ่อนโยน ความอาทร ความห่วงหา ความคิดถึง
ความใคร่ ความเสน่หา ความหวงแหน ความดีใจ
ทุกความรู้สึกดี ๆ ถูกบรรจุลงไปในกล่องความรักนี้
จากกล่องที่ว่างเปล่า......
กลับกลายเป็นกล่องที่เต็มไปด้วยความรู้สึก
เป็นกล่องที่มีคุณค่าและความหมายสำหรับคน 2 คน

เมื่อเวลาผ่านพ้นไป............

กล่องความรัก ใบเดิมนี้ถูกอัดแน่นด้วยความรู้สึกมากมาย
จนเหมือนกับว่า...ไม่สามารถจะใส่อะไรลงไปได้อีกแล้ว
ฉันจึงได้เปิดมันออกมา.... แล้วก้อพบว่า
มันแทบไม่เหลือที่ว่างอีกแล้ว...!!

และเมื่อฉันมองลงไปในกล่องใบนั้น...ฉันรู้สึกเสียใจเหลือเกิน
ทำไม...ความรู้สึกที่แน่นจนเต็ม...ที่ฉันสัมผัสได้นั้น
เต็มไปด้วย...ความเบื่อหน่าย ความเย็นชา ความผิดหวัง
ความเจ็บช้ำ...ความโกรธ ความเสียใจ ความน้อยใจ
ความเฉยชา ความเจ็บช้ำ ความอดทน ความหลอกลวง
ความรู้สึกร้าย ๆ มากมากเต็มไปหมด
แล้ว...ความรู้สึกดี ๆ ที่มากมายก่อนนั้นหายไปไหน
ทำไมฉันยิ่งค้นหาเท่าไหร่ ก้อยิ่งเหมือนหาไม่เจอ

สุดท้าย...ฉันจึงได้เรียนรู้ว่า
ความรู้สึกที่ใส่ไว้นั้นจะเลือนหายไป ตามเงื่อนไขของเวลา
น่าเสียดาย...ที่ความรู้สึกดี ๆ ถูกใส่ลงไปในช่วงเวลาที่เริ่มต้นเท่านั้น
นานแค่ไหนที่เราลืมใส่ความรู้สึกดี ๆ ลงไปในกล่องความรักใบนี้
เพราะความคุ้นเคยสินะ ความเีคยชินของกันและกัน
ทำให้เราละเลย และลืมไปว่าทุกความรู้สึกจะถูกบรรจุลงไปในกล่อง

ทำไมนะ...เราจึงไม่ทิ้งความรู้สึกที่ไม่นี้เหล่านั้นออกไปเสียบ้าง
กล่องที่เคยมีคุณค่าและความหมาย กลับกลายเป็นกล่องที่เต็มไปด้วย
ขยะความรู้สึกที่ไม่มีค่าพอให้เก็บไว้อีกต่อไป
ฉันเสียใจ...มากมายแค่ไหน แต่ก้อต้องทิ้งขยะความรู้สึกเหล่านี้ไป

และแล้วก้อไม่เหลืออะไร...
และสุดท้ายกล่องความรักใบนี้...ก้อว่างเปล่าอีกครั้ง