สงสัยจะสิ้นชีพไปแล้วจิง ๆ ไม่ response เลยแฮะ

เจ๊ เจ๊.......... hi ร้างแล้ว

ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆๆ ๆ

ดีค่ะพี่ผึ้ง แวะมาทักทายสบายดีไหมค่ะ

ยังอยู่มั้ยเนี่ย

หรือว่าโดนฆ่าไปแล้ว

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปีใหม่ ไปไหน

หัว หาย เรย นะ

งอนแระ น้องลืมวันเกิด

ไฮเจ้เน่าแระ

ฮ่าๆๆๆๆ

ย้ายไป face book ทามมาย

ป้าไม่ไหวจะตามแล้วนะ

คิดถึงแกหวะ

แก ชั้น งานเข้า หวะ

ร๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เจ้นะ

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ทรงรับสั่งให้กำลังใจในการทำงานองคมนตรีสุเมธ ว่า “ตอนนั้นผมกำลังทำงานอยู่ในสภาพจิตใจที่แย่มาก มันไม่มีกำลังใจจะทำอะไร ท้อแท้กับงานมาก ไม่มีใครเข้าใจ เหมือนทำดีแต่ไม่ได้ดี”
ในหลวงท่านทรงเสด็จมาพอดี และท่านได้เห็นสีหน้าผมไม่สู้จะดี ท่านได้สอบถามจนได้ความว่าผมกำลังท้อแท้กับงาน ท่านจึงตั้งคำถามและรับสั่งว่า

“ท่านสุเมธเคยขายเศษเหล็กไหม เศษเหล็กเหล่านั้น

เวลาขาย คุณค่ามันต่ำมาก คงได้เงินมาไม่กี่บาท

แล้วถ้าเราเอาเศษเหล็กเหล่านั้นมาหลอมรวมกันเป็นแท่ง

เวลาหลอมนี้ เหล็กมันคงรู้สึกร้อนมาก

พอหลอมเสร็จเรานำมาทำเป็นดาบ

คงต้องนำมาตีให้แบนอีก เวลาตีก็ต้องคอยเอาไปเผาด้วย

ต้องตีไป เผาไป อยู่หลายรอบกว่าจะเป็นรูปเป็นร่างอย่างที่เราต้องการ

ต้องผ่านความเจ็บปวด ความร้อนอยู่นาน

แถมเมื่อเสร็จแล้วถ้าจะให้สวยงามดังใจ

ก็ต้องนำไปแกะสลักลวดลาย

เวลาที่แกะลวดลายก็คงต้องใช้ของแข็งมีคมมาตีให้เป็นลวดลาย

แต่เมื่อเสร็จ เป็นดาบที่งดงาม ก็จะมีคุณค่าที่สูงมาก

เทียบกับเศษเหล็ก คงจะต่างกันลิบลับ

จะเห็นได้ว่า กว่าที่เศษเหล็กไม่มีคุณค่ามากนัก

จะกลายเป็นดาบอันงดงามนั้น

ต้องผ่านอุปสรรคมามากมาย ทั้งความเจ็บปวดต่าง ๆ

กว่าจะประสบความสำเร็จ

ดังนั้น ขอให้จำไว้อย่างหนึ่งว่า

ใครไม่เคยถูกตี ถูกทุบ เจอเรื่องเลวร้ายในชีวิตมาเลยนั้น
จงอย่าได้หาญคิดทำการใหญ่”

น้องตี๋ ได้รับเลือกให้ไปแข่งวิชาการเด็กปัญญาเลิศ วิชาคณิตศาสตร์

น้องมันเครียดเลยล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

บ่นว่า " ฟิล์มปัญญาเลิศคณิตศาสตร์ ตรงไหน!!!!"

ดีเหมือนกันนะผึ้ง จะได้ถูกกดดันบ้าง (โดนคาดหวัง)

ไม่งั้นเวลาสอบมันไม่เคยอ่านหนังสือเลย อาศัยทุนเดิมตลอด

สมน้ำหน้าเจ้าตี๋

5555555++++

มาเม้นๆๆๆห้ายๆๆๆ มั่งๆๆๆนะๆๆๆ

มาๆๆๆเม้นๆๆๆห้ายๆๆๆแย้วๆๆๆ

อิๆๆๆ

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

ขออวยพรวันเกิดย้อนหลังนะ