เสียงร้องที่เธอกำลังได้ยิน กลั่นออกมาจากใจจริง
และเสียงเปียนโนที่เธอได้ยิน ก็ออกมาจากใจจริงๆ
เพื่อระบายทุกสิ่งข้างใน ให้ได้ใหลรินออกจากหัวใจ

ไม่รู้จากนี้จะเป็นยังไง เมื่อเธอฟังแล้วจะเป็นยังงัย
เธอจะเชื่อคำพูดฉันหรือไม่
กับเรื่องจริงต่อจากนี้ไป
กับเสียงเพลงที่พูดแทนหัวใจ

ว่าฉันรักเธอโดยที่ไม่รู้จัก
และฉันรักเธอตั้งแต่แรกพบหน้า
มากมายจนข้างใน ต้องระบายออกมา
ให้เธอ ได้ยิน
ว่าสำหรับฉันนั้นเธอคือทุกสิ่ง
เป็นแรงบันดาลใจเป็นทุกๆอย่าง
เธอเชื่อมให้ฉันเห็นภาพที่สวยงามของชีวิต
แม้ว่าเรายังไม่ทันได้รู้จัก กันเลย

ไม่มีเรื่องราวไม่มีอะไร ไม่มีเหตุผลที่มาที่ไป
เธอจะเชื่อคำพูดฉันหรือไม่
กับเรื่องจริงต่อจากนี้ไป
กับเสียงเพลงที่พูดแทนหัวใจ

ว่าฉันรักเธอโดยที่ไม่รู้จัก
ว่าฉันรักเธอตั้งแต่แรกพบหน้า
มากมายจนข้างใน ต้องระบายออกมา
ให้เธอ ได้ยิน

ว่าสำหรับฉันนั้นเธอคือทุกสิ่ง
เป็นแรงบันดาลใจเป็นทุกๆอย่าง
เธอเชื่อมให้ฉันเห็นภาพที่สวยงามของชีวิต
แม้ว่าเรายังไม่ทันได้รุ้จัก กันเลย

และเสียงเพลงต่อจากนี้ไป
จะเป็นเสียงเพลงที่พูดแทนหัวใจ
ว่าฉันรักเธอโดยที่ไม่รู้จัก
และฉันรักเธอตั้งแต่แรกพบหน้า
มากมายจนข้างใน ต้องระบายออกมา
ให้เธอ ได้ยิน

ว่าสำหรับฉันนั้นเธอคือทุกสิ่ง
เป็นแรงบันดาลใจเป็นทุกๆอย่าง
เธอเชื่อให้ฉันเห็นภาพที่สวยงานของชีวิต
แม้ว่าเรายังไม่ทันได้รู้จัก กันเลย....

     ไม่นานเชื่อเลยนะคับว่าเวลาจะผ่านไปเร็วขนาดนี้ มันคงเป็นเวลาที่นานแสนนานแต่ผมคิดว่าเวลานี้มันผ่านไปเร็วมากเลยคับ เรื่องราวของเธอในอดีตจนถึงปัจจุบันนี้มันยังอยู่ในลิ้นชักของผมเสมอ มันไม่มีวันที่จะลืมหายไปไหนได้คับ ผมยังจำได้ตั้งแต่เธอมาสมัครโรงเรียนเข้ามาม.1วันแรก ผมรู้เลยว่าเธอคือคนที่ใช่ เรากว่าจะได้คุยกันก็ตั้งม.2 มั้งคับ เพราะม.1 มัวแต่อายอะไรก็ไปรู้แต่ผมก็พยายามเดิมผ่านหน้าห้องเธอทุกวันเพื่อที่จะได้เห็นหน้าเธอ เธอเป็นผู้หญิงที่เก่งมากคับ โดยผมมีความรู้สึกว่าเธอไม่เหมือนผู้หญิงทั้วไปคับ เธอคือคนที่ใช่ตั้งแต่แรกเลยคับ พอม.2 เราได้มาอยู่สีเดียวกันช่วงเวลานี้แหละคับเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดเพราะเราได้วิ่งด้วยกันคับ หลังจากนั้นความจริงมันก็แตกว่าผมชอบเธอ เราไม่ได้คุยกันเลยนับจากนั้นมา แต่ผมก็หน้าด้านมั้งคับส่งดอกไม้ให้เขาทุกปีอยู่ได้ โดยที่เราไม่รู้เลยว่าเขาอยากรับหรือไม่ พอม.3 ผมก็ซื้อดอกไม้ให้อีก และเราได้คุยกันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เราสองคนจะไม่ได้คุยกันอีกเลย ผมอยากจะบอกกับเธอว่า ผมยังรักษาสัญญาและคำที่เธอขอไว้ได้เสมอ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร พอ.4-5-6 ผมก้ส่งดอกไม้ผ่านเพื่อนเธอ แต่ไม่รุ้ว่าเธอได้รับไหม แต่อยากให้เธอรู้ไว้เสมอ ว่าผมยังห่วงเธอและยังติดตามข่าวสารของเธออยุ่เสมอ ไม่ว่าเวลามันจะผ่านไปนานเพียงไร
     ความรักของผมแล้ว ผมไม่ได้ต้องการความรักเผื่อที่จะมาครอบครอง แต่ผมต้องการเห็นคนที่เรารักมีความสุขก็พอแล้วคับ ในวันที่เขาเสียใจผมอยากให้เธอรุ้ไว้เสมอว่าเธอยังมีผม แม้ว่าเธอจะไม่เคยเห็นมันก็ตาม ผมจะคอยดูแลเธออยู่ห่างๆ จนกว่าเธอจะแต่งงานและมีความสุขเมื่อนั้นผมถึงจะเลิกห่วงเธอคับ
     ตอนนี้เธอก็ได้จากผมไปไกลแล้ว แต่คำพูดของเธอที่บอกทุกสิ่งทุกอย่างผมยังจำได้และรอคอยอยู่เสมอ...............