ในชีวิตคนเรามักมีสิ่งที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นอยู่เสมอ วันหนึ่งในปลายเดือนมกรา ที่จริงมันน่าจะหนาวมากกว่าที่จะอึมครึมด้วยเมฆฝน หยาดฝนนับล้านเม็ดล่วงปรายมาจากฟ้าเบียดบังมิยอมให้แม้เสี้ยวแสงตะวันเล็ดลอดมาโลมเลียแผ่นดิน ความหนาวเหน็บกับอากาศหม่นเช่นนี้ไม่ได้มีผลต่อความรู้สึกของผิวกายแม้แต่นิด เพียงแต่ความหม่นในบรรยากาศกลับนำความหนาวเข้ามายะเยือกในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก  ความแน่นอนในโลกนี้....คงเป็นเช่นฟ้าที่ไม่มีใครกำหนดและคาดคะเนได้