Sassy-Ice`za of M-Club
สงครามเกิดแล้วจบ แต่สหายร่วมรบคงอยู่ตลอดไป...

โลกมนุษย์มีความเป็นมาที่แสนยาวนาน มีประวัติศาสตร์ที่ศึกษายังไงก็ไม่หมด มีสิ่งมีชีวิตหลากหลายสายพันธุ์ สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ได้วิวัฒนาการณ์ตัวเองให้เข้มแข็งเพื่ออยู่รอดในสภาพสิ่งแวดล้อมบนโลก จนทุกวันนี้ อาจกล่าวได้ว่ามนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตบนโลกที่พัฒนาตัวเองและมีอิทธิพลต่อโลกใบนี้มากที่สุด สิ่งที่ทำให้มนุษย์มีการพัฒนาตัวเองนั้นก็คือ ความอยากรู้อยากเห็นและความสงสัยของมนุษย์ เมื่อมนุษย์ได้ชื่อว่าเป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อโลกมากที่สุดแล้ว มนุษย์ก็มีความสงสัยต่อไปอีกว่านอกโลกใบนี้ที่พวกเขาอาศัยอยู่นั้นเป็นอย่างไร มีสิ่งมีชีวิตอื่นอยู่หรือปล่าว เช่นเดียวกับความสงสัยของเด็กชายคนหนึ่ง...
ไอซ์เป็นเด็กชายคนหนึ่งที่อาศัยอยู่ในบ้านเด็กที่เป็นโรคหัวใจ ไอซ์อาจดูเหมือนเด็กผู้ชายทั่วไปที่ชอบเล่น ชอบสนุก อยากรู้อยากเห็นไปเรื่อย แต่โดยส่วนตัวแล้วนั้นไอซ์กลับเป็นเด็กที่ศัพท์ของมนุษย์เรียกเด็กประเภทไอซ์นี้ว่า "เด็กเก็บกด" เมื่อตกดึกผู้ดูแลบ้านแห่งนี้จะคอยดูแลเด็กๆในบ้านให้เข้านอน พอถึงเวลา 4 ทุ่ม ไฟทุกดวงในบ้านจะดับหมด ทุกคนในบ้านก็นอนหลับกันหมด เหลือเพยงไอซ์คนเดียว..ทุกคืนที่ท้องฟ้าเปิดปลอดโปร่ง ไอซ์จะชอบแอบขึ้นไปที่ด่านฟ้าของบ้าน เขาชอบขึ้นไปนอนดูดาวข้างบนจินตนาการไปต่างๆนาๆ จนวันนี้เขามองดูดาวแล้วเกิดความสงสัยเลยพูดกับตัวเองว่า "ข้างนอกนั้นจะเป็นยังไงนะ" ความสงสัยนี้ติดตัวมาถึงจนวาระสุดท้ายของชีวิตเขา ในวันนั้นไอซ์เล่นฟุตบอลกับเพื่อนๆที่สนามหน้าบ้าน ไอซ์วิ่งเล่นฟุตบอลอย่างสนุกสนานเหมือนเช่นทุกวัน แต่วันนี้เมื่อไอซ์เล่นไปได้สักพักก็รู้สึกปวดหน้าอก เขาเริ่มที่จะหายใจไม่ออก ไอซ์ล้มลงกลางสนามฟุตบอลสีหน้าของไอซ์เริ่มหมองคล้ำ พวกเพื่อนๆต่างวิ่งเข้ามาประคองไอซ์ แต่เด็กน้อยผู้นี้ รู้ตัวแล้วว่ายังไงเขาก็ไม่รอด ก่อนหมดสตินั้น ไอซ์ได้มองขึ้นไปบนท้องฟ้า ริมฝีปากของเขาขยับเหมือนจะพูดอะไรขึ้นมาสักอย่าง ไอซ์ได้พูดประโยคสั้นด้วยกำลังของเขาที่เหลืออยู่ขึ้นมาว่า "อยากเห็นข้างนอกนั้นจัง" เมื่อพูดจบไอซ์ก็ได้หมดสติไป เพื่อนของเขาต่างช่วยเหลือไอซ์อย่างสุดความสามารถ ชีพจรชีวิตของเด็กน้อยผู้นี้เริ่มอ่อนลง ขณะนั้นรถจากโรงพยาบาลก็มาถึง เจ้าหน้ารีบลงมาจากรถ พร้อมอุปกรณ์บางอย่างที่ไว้สำหรับครอบหน้าแล้วมีอากาศออกมา เจ้าหน้าที่จากโรงพยาบาลรีบนำร่างของไอซ์ขึ้นรถไปที่โรงพยาบาล ระหว่างทางนั้น ไอซ์ก็รู้สึกตัวขึ้น เขาลุกออกจากเปลที่เขานอนอยู่ เขาตื่นขึ้นมาด้วยความรุ้สึกที่อ่อนเพียร ไอซ์ นั่งแล้วมองดูรอบข้าง เห็นผู้ชาย2คนกำลงกดหน้าอกใครอยุ่มั้ยรู้ ไอซ์ ได้ถามชาย2คนนั้นว่า "พวกพี่ๆทำอะไรอยุ่หรอคับ" แต่ชายทั้ง2ก็ไม่ยอมตอบเขา เหมือนกับว่าไม่ได้ยินเสียงของเขาเลย ตอนนั้นเองก็มีเสียงชายสูงอายุพูดกับไอซ์ว่า "คนพวกนั้นไม่ได้ยินเสียงของเจ้าหรอกเด็กน้อย เจ้าลองมองไปที่ร่างที่นอนอยุ่นั้นสิ"ไอซ์รีบหันหาที่มาของต้นเสียง ที่เขาเห็นคือชายแก่ใส่ชุดสีขาว แต่ดูหน้าตาใจดีมาก ไอซ์จึงถามชายแก่ชุดขาวว่า "ลุงเป็นใครหรอคับ แล้วทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี้ละคับ"ชายแก่ตอบว่า"ลุงก็เป็นผู้ที่จะมาช่วยเจ้าไง สาเหตุที่ลุงมานี้ก็เพราะชะตาเจ้านั้นยังไม่ถึงขาด ลุงกลัวว่า เจ้าจะเตลิดหนีไปสะก่อนไงละ" เด็กน้อยนั่งงง พร้อมมองไปหาร่างที่นอนอยุ่นั้น ผมว่า เป็นร่างของเขา เด็กน้อยตกใจอย่างมาก เขาสับสนอย่างมาก เขาไม่รู้ตัวเลยว่าเขานั้นได้ตายไปแล้ว ชายแก่รีบปลอบไอซ์ว่า"เจ้าหนูเจ้ายังไม่ได้ตายหรอก เพียงแต่ตอนนี้ วิญญาณของเจ้าได้ออกมานอกร่างเท่านั้นเอง รอให้ร่างของเจ้าพร้อมเจ้าก็จะกลับเข้าร่างได้เอง อีกไม่นานหรอกนะ" ชายแก่ปลอบพร้อมลูบหัวเด็กน้อย เขากล่าวต่ออีกว่า"ตอนนี้ยังมีเวลาเหลืออยู่ ก่อนเจ้าหมดสตินั้นลุงเห็นเจ้าชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า เจ้ามีข้อสงสัยอะไรหรือ" ไอซ์ตอบชายแก่ด้วยน้ำเสียงเบาๆเพราะความตกใจที่คิดว่าตัวเองนั้นตายแล้วว่า"ผมอยากรู้อะคับว่าบนโลกของเรานั้นเป็นอย่างไร"ชายแก่เมื่อได้ยินดังนั้นก็ยิ้มแล้วถามเด็กน้อยกลับไปว่า "เจ้าอยากไปดูมั้ยละเจ้าหนู" ไอซ์เงยหน้าขึ้น รีบเช็ดน้ำตาแล้วถามชายแก่ว่า"จริงหรอคับ ลุงจะพาผมไปจริงหรอคับ" "จริงสิเจ้าหนูเพราะเจ้าเป็นเด็กดียังไงละ"ชายแก่ตอบและบอกเด็กน้อยให้ลุกขึ้นแล้วจับมือเขาไว้ ไม่นาน ไอซ์ก็รู้สึกเหมือนตัวเองลอยได้ ลอยขึ้นไปสูงมาก สูงขึ้นไปเรื่อยๆ ผ่านก้อนเมฆ ไอซ์รู้สึกตื่นเต้นมากๆที่ตัวเองนั้นบินได้ ชายแก่บอกให้ไอซ์มองลงไปข้างล่างพร้อมบอกว่า"เจ้าหนูสิ่งที่เจ้าเห็นอยู่เบื่องล่างนั้นคือโลกที่เจ้าอาศัยอยุ๋ไงละ" ไอซ์ตอบด้วยความซื่อว่า"ทำไมโลกของเราเล็กจังละคับ นิ้วก้อยผมยังใหญ่กว่าเลย"ชายแก่หัวเราะพร้อมบอกว่า"มันไม่ได้เล็กอย่างที่เจ้าเห็นหรอก เป็นเพราะว่า เราออกมาไกลเลยเห็นมันเล็กไงละ"ไอซ์พยักหน้า ชายแก่บอกว่ายังมีหลายอย่างที่เจ้ายังไม่รู้ เจ้าอยากจะบินสูงไปกว่านี้มั้ยละ ไอซ์จึงตอบว่า"อยากสิคับ ผมอยากรู้จุดสิ้นสุดของ..ของจักรวาลอะคับ อาจารย์เคยบอกผมว่า จักรวาลไม่มีที่สิ้นสุด มันจริงหรือปล่าวละคับ"ชายแก่ยิ้มให้กับไอซ์พร้อมกับจับมือเขาลอยขึ้นไปสูงขึ้นอีก ไอซ์เริ่มมองเห็นโลกเล็กลง เล็กลง เล็กลง..จนมองไม่เห็นมัน เขาลอยผ่านดวงดาวต่างๆเยอะแยะมากมาย ไอซ์เงยหน้ามองขึ้นไปข้างบน เขาเห็นแสงสีขาวอยู่ข้างหน้า มันเริ่มใหญ่ขึ้น กว้างขึ้น ไอซ์ รู้สึกแสบตาเขารีบหลับตาเพื่อหลบแสงนั้น ไม่นาน เขาก็รู้สึกเหมือนว่าเขาได้ยืนอยู่ ชายแก่บอกไอซ์ว่า"เจ้าลืมตาได้แล้วเจ้าเด็กน้อย" ไอซ์จึงลืมตาขึ้น เขามองไปรอบๆ ที่ๆเขายืนอยู่ ณ ตอนนี้ เหมือนเป็นห้องกว้างๆ เขาเห็นโต๊ะใหญ่ มีเก้าอี้อยู่6ตัว มีตู้ที่ใส่สำหรับโชว์ของ ไอซ์สงสัยจึงถามชายแก่ว่า "นี้ผมกลับมาบนโลกแล้วหรอคับ" ชายแก่กล่าวตอบไอซ์ว่า "ยังหรอก ลุงยังไม่ได้พาเจ้ากลับโลก ก็เจ้าอยากรู้ไม่ใช่หรอว่า ข้างนอกโลกที่เจ้าอยู่เป็นยังไง" ไอซ์บอกต่ออีกว่า"แต่ลุงคับก็ที่นี้มันบ้านคนนี้คับ " ชายแก่จึงบอกไอซ์ว่า "เจ้าหนู เจ้าจงมองไปที่โต๊ะสิ เจ้าเห็นโหลแก้วนั้นมั้ยละ" "โหลโมเดล จักวาลนี้หรอคับ เห็นคับ อะ!อย่าบอกนะคับว่า.." "จ้า ใช่แล้วละที่เจ้าเห็นนั้นก็คือที่อยู่ของโลก " ชายแก่ตอบ ไอซ์ถามชายแก่อีกว่า"งั้นแสดงว่าบ้านหลังนี้คือบ้านของพระเจ้าหรอคับ" "ไม่ใช่หรอก บ้านหลังนี้ คือบ้านของคน แต่เป็นคนที่อยู่อีกด้านหนึ่ง คนที่นี้ ก็ เหมือนคนบนโลกแหละ มีความอยากรู้ อยากเห็น มีความรู้สึก รัก โลภ โกรธ หลง เหมือนคนบนโลกไม่มีผิด" เด็กน้อยถามอีกว่า "ถ้าโหลแก้วใบนี้แตกไปโลกของเราก็ต้องแตกดับไปด้วยหรือป่าวคับ" ชายแก่ยิ้ม เขาไม่ตอบคำถามนี้แก่ไอซ์ "เจ้าหนูตอนนี้ร่างของเจ้าพร้อมที่จะรับวิญญาณของเจ้ากลับแล้วละ ลุงว่า เราควรรีบไปกันเถอะ ก่อนที่เจ้าจะตายจริงๆ" ชายแก่จับมือเด็กน้อยแล้วบอกให้เขาหลับตา ไม่นาน เขาก็มานั่งอยู่ตรงร่างของเขาที่รถโรงพยาบาล ชายแก่บอกเด็กน้อยว่า "เจ้าจงกลับคืนสู่ร่างของเจ้าได้แล้วนะเจ้าหนู จงนอนทับร่างของเจ้า แล้วตั้งจิตให้มั่น ไม่นาน วิญญาณของเจ้าจะเข้าร่างได้เอง" ไอซ์รีบทำตามที่ชายแก่บอก ไม่นาน ชีพจรของไอซ์ก็กลับมาเต้นปกติเขาลืมตา แล้วรีบลุกขึ้นมา ทำเอาชาย2คนนั้นตกใจ คิดว่าผีหลอก ไอซ์ ยิ้มให้ชาย2คนแล้วขอบคุณทั้งคู่ที่ช่วยชีวิตเขาไว้ รถได้ถึงโรงพยาบาล คุณหมอได้ทำการตรวจร่างกายไอซ์โดยละเอียด พบว่า เขาไม่เหลืออาการของคนที่เป็นโรคหายใจอยู่เลย ร่างกายเขาแข็งแรงเหมือนเด็กผู้ชายคนอื่นๆ แพทย์ไม่แน่ใจจึงขอให้ไอซ์นอนที่โรงพยาบาลเพื่อสังเกตอาการต่อไป ในคืนนั้น ไอซ์ก็ได้แอบขึ้นไปบนด่านฟ้าของโรงพยาบาล เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วยิ้ม ไอซ์พูดประโยคสั่นออกมาว่า "ผมรู้แล้วคับว่าบนนั้นเป็นยังไง...." จบแล้วคับ ยาวมากเลยใช่มั้ย ขอบคุณนะคับที่อ่านมันจนจบ ขอบคุณอีกครั้งคับ _/\_