Photos (359)

Friends (813)

Groups

Scrapbook

Give a Gift Add as a Friend Send Message Leave Comment Add to Favorites Give 'em Five Use This Skin Block User

What is Mine Mim doing now?

---

More than 1 month ago · Comment »

Age

Location

เชียงใหม่, Thailand

Birthday

March 22

Points

813 Friends

2511 Profile Comments

107 Photo Comments

54 Fives

17 Scraps

Info

http://mimmyjungko.hi5.com - Send it to your friends

Age

Birthday

March 22

Location

เชียงใหม่, Thailand

Languages

English, French, Thai

Interests

หนังสือแนะนำค่ะ

หนังสือ เสียดายคนตายไม่ได้อ่าน

หนังสือ มีชีวิตที่คิดไม่ถึง

หนังสือ ทำดีเพื่อพ่อ

หนังสือ "ครองใจคน" หลากเหตุผลที่คนไทยรักในหลวง

ดาวน์โหลดเสียงธรรมะได้จาก

Favorite Music

Favorite Books

ผลงานของคุณดังตฤน หนังสือธรรมะ (ชอบอ่านบ้าง ขี้เกียจอ่านบ้าง เป็นพักๆ --")

Favorite Quote

- พ่อแม่มีบุณคุณกับลูกมาก ดังนั้นตนจึงควรตอบแทนคุณพ่อแม่ การตอบแทนบุญคุณของพ่อแม่ได้สูงสุด คือ การทำให้พ่อแม่เห็นถูกต้องตามจริงตามหลักธรรมะ จนน้อมไปปฏิบัติ

- ผลของกรรมเปรียบดังเงาติดตามตัว เป็นที่ทราบกันดีว่าเงาของตน ทำอย่างไรก็หนีไม่พ้น กรรมก็เป็นเช่นนั้น กรรมจะให้ผลติดตามตนอย่างยุติธรรม ถึงแม้ว่าตนจำไม่ได้ว่าได้ทำอะไรไว้ แต่กรรมจำได้อย่างเที่ยงตรง ไม่ตกหล่นบกพร่องเลยสักนิด

- รักแท้หน่ะมีจริง แต่ที่จริงกว่าคือกิเลส (จากหนังสือเรื่อง ดังตฤนฉบับความรักหลากสี)

- ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่มีตัวตน (อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา)

hi5 Games

Play hi5 Games

Recently played

Mahjong: Toy Chest

Scored: 7,023
Top Score: 7,023
Mahjong: Age of Alchemy

Scored: 20,709
Top Score: 20,709
Mahjong

Scored: 12,289
Top Score: 12,289

Groups

View All Groups

ChiangMai University, WE LOVE THE KING., CMU (Mor Chor), ชาวพุทธ, เสวนาธรรม, Thai Love Love

Journal

View All 4 Entries Add Comment

"การให้" คือ อะไร? : Dec 29, 2008

การให้ คือ การสละออก

การให้ ถ้ามองแบบผิวเผิน คือการให้เปล่า แล้วสูญไป ไม่ได้อะไรคืน
แต่แท้จริงแล้ว ให้อะไรไป ย่อมได้กลับคืน

ถ้ามองแบบผิวเผิน
การสละวัตถุสิ่งของให้ผู้อื่น
แบบไม่ใช่การซื้อขายแลกเปลี่ยน แบบไม่ได้วัตถุตอบแทนใดๆ
แต่แท้จริงแล้ว การให้ย่อมไม่สูญเปล่า
เมื่อให้วัตถุทานดีๆ ไปแล้ว
ผลตอบแทนที่รู้ได้ทันที
คือ ความสุขใจที่เป็นผู้ให้ ไม่ใช่เอาแต่รับ
ความสุขใจนี้ ไม่สามารถหาซื้อได้ แต่สร้างได้ด้วยตนเอง

ถ้ามองแบบผิวเผิน
การสละแรงกายช่วยเหลือกิจต่างๆ
โดยไม่ได้รับค่าแรงตอบแทนนั้นเสียเวลาเปล่า
แต่แท้จริงแล้ว การให้แรงกายช่วยเหลือกิจต่างๆ นั้น
เมื่องานที่ลงแรงยังไม่เสร็จตามเป้าหมาย
จะรู้สึกเหนื่อยกายในช่วงนั้น
แต่เมื่องานเสร็จแล้ว
ความเหนื่อยกายหายจะหายไป แทนที่ด้วยความปลื้มใจ
ว่างานนี้ เรามีส่วนร่วม ในการใช้ทั้งแรงกาย และแรงใจทำ แบบไม่หวังผลตอบแทน
ความสุขใจนี้ ไม่สามารถหาซื้อได้ แต่สร้างได้ด้วยตนเอง

ถ้ามองแบบผิวเผิน
การให้ความรู้ วิทยาทานต่างๆ
ทำให้ตนเสียเวลาทำกิจส่วนตัว
แต่แท้จริงแล้ว การให้ความรู้ วิทยาทาน
เป็นการทวนเสริมความรู้ของตนให้แน่นยิ่งขึ้น
เมื่อสอนคนอื่น ก็เสริมความจำของตนไปด้วยแบบไม่รู้ตัว
ดังนั้น ผู้เรียนและผู้สอนจึงได้ปัญญายิ่งขึ้น
ผู้ให้ย่อมสุขใจ ที่เห็นผู้เรียนได้ดีในวันข้างหน้า เพราะตนมีส่วนเป็นแรงผลักดัน
ความสุขใจนี้ ไม่สามารถหาซื้อได้ แต่สร้างได้ด้วยตนเอง

ถ้ามองแบบผิวเผิน
การสละบริจาคอวัยวะตนเมื่อเสียชีวิต เพื่อต่อชีวิตผู้อื่น
จะทำให้ศพอวัยวะไม่ครบ ถือเป็นลางไม่ดี
แต่แท้จริงแล้ว การให้อวัยวะต่อคนอีกชีวิต
ถึงแม้ร่างไร้วิญญาณ แต่ร่างกายก็เป็นประโยชน์
ถึงแม้ร่างกายจะไม่รับรู้ แต่ผู้รอดตายจะจำบุญคุณของผู้บริจาคร่างกายไว้ไม่ลืมเลือน
ความสุขใจนี้ ไม่สามารถหาซื้อได้ แต่สร้างได้ด้วยตนเอง

ถ้ามองแบบผิวเผิน
การชี้ทางผู้คนร้ายให้กลายเป็นดี
จะเสียเวลาเปล่า เพราะยังไงก็ไม่ได้ผล
แท้จริงแล้ว การสละเวลา เพื่อให้ผู้ร้ายกลายเป็นดีนั้น
เป็นผลงานชิ้นโบว์แดงเลยทีเดียว
เพราะอะไร? เพราะการชักชวนให้คนดี ทำดี เป็นเรื่องง่าย
คนดีย่อมอยากทำดีอยู่แล้ว
แต่การชักจูงคนไม่ดีให้เปลี่ยนจากร้ายกลายเป็นดี
ต้องใช้เวลาและความพยายามสูงมาก
ถ้าเราโน้มน้าวคนจากไม่ดีเป็นดีได้สำเร็จไปหนึ่งคน
โลกนี้คนร้ายจะหายไปหนึ่ง
ถ้าทำสักสิบ คนไม่ดีก็ลดลงไปสิบ
แล้วถ้ามหาชนพร้อมใจกันตั้งใจชักจูงคนรอบข้างให้ดีขึ้นๆ เรื่อยๆ
โลกนี้จะถ้วนหน้าไปด้วย “คนดี”

ถ้ามองแบบผิวเผิน
การให้อภัยทาน เป็นเรื่องที่ทำไม่ได้
เพราะเขาร้ายมา เราต้องร้ายตอบ
แต่แท้จริงแล้ว การให้อภัย เป็นการทิ้งความอาฆาตพยาบาท
ความเคียดแค้น จนคิดจองเวรนั้น
เปรียบดังไฟแผดเผาใจตนให้ร้อนรุ่ม
และพร้อมจะลามไปแผดเผาคนที่ตนเกลียด
เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร
ขอเพียงคิดจะอภัยให้เขา ใจเราย่อมสบายขึ้น
การอภัยให้คนที่มาทำร้ายทำลายตนเป็นสิ่งที่ทำได้ยาก
แต่ถ้าใช้ความพยายามแล้ว ความเคียดแค้นย่อมค่อยๆ เจือจาง
จนถึงที่สุดกลายเป็นให้อภัย
เมื่อใจให้อภัยได้ ย่อมแสดงออกทางกาย วาจา ที่ดีต่อผู้ปองร้าย
เขาจะเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวคุณจนยอมดีด้วย
พอดีแล้วก็ได้คนที่เคยเป็นศัตรูกลายเป็นมิตร

ไม่เพียงให้อภัยคนอื่นเท่านั้น ควรให้อภัยตนเองด้วย
ให้อภัยในความผิดพลาดที่ผ่านมาของตน
ให้อภัยที่ตนเคยทำชั่ว ทำไม่ดีไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม
เมื่อทำไปแล้วย้อนไปแก้ไขไม่ได้
เราสามารถทำปัจจุบันนี้ให้ดีได้ ไม่สายเกินแก้
ให้อดีตที่เลวร้ายมาเป็นครูสอนใจในปัจจุบัน
ตั้งต้นทำดีใหม่และให้อภัยตนเอง

ส่วนการให้แบบไม่หวังผล
นับเป็นการให้แบบดียิ่ง
เพราะการให้แบบหวังผลยังเจือด้วยความโลภ
ส่วนการไม่หวังผล คือ ใจที่คิดสละออกอย่างแท้จริง
แต่น้อยนักที่ใจให้ไม่คิดหวังผล
ดังนั้น ขอให้หวังผลแบบสมน้ำสมเนื้อ
เพราะการหวังเกินตัวเป็นการเก็งกำไรเกินควร เป็นการโลภเกินตัว
เช่น การทำบุญในวัด บริจาคไปหนึ่งร้อยบาทบาท
แต่อธิษฐานขอให้ถูกหวย
สละออกร้อยบาท เพื่อหวังเอาเงินมากกว่า
เพราะเป็นการให้แบบหวังผลเกินตัว
แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นทุกครั้งที่กราบพระ สวดมนต์
แล้วอธิษฐานว่า ขอให้ตนมีความรู้ทางธรรมยิ่งๆ ขึ้นไป
ประกอบกับชอบอ่านหนังสือธรรมะยามว่าง
ชอบแจกสื่อธรรมะให้ผู้อื่น
ชอบเปลี่ยนคนร้ายกลายดีด้วยการชี้ทางสว่าง
ชอบสละเวลาชักจูง แนะนำ ให้คนปฏิบัติธรรมเสมอๆ เป็นต้น
อย่างนี้จะทำให้สะสมความรู้ทางธรรมยิ่งๆ ขึ้นไป
เพราะได้สร้างเหตุปัจจัยที่ตรงจุด
ให้อะไรย่อมได้อย่างนั้น

ประเทศไทยเป็นเมืองพุทธ
เพราะมีประชาชนนับถือศาสนาพุทธเป็นส่วนใหญ่ของประเทศ
ดังนั้น พุทธศาสนิกชนที่แท้จริงย่อมเชื่อว่า
“ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว”
“หว่านผลเช่นไร ย่อมได้ผลเช่นนั้น”
จากข้อความสองบรรทัดข้างต้นทำให้แน่ใจได้ว่า
ผู้ให้ย่อมเป็นฝ่ายได้รับในอนาคต ไม่ช้าก็เร็ว
ให้สิ่งดี ย่อมได้สิ่งดี ให้สิ่งที่เลว ย่อมได้สิ่งเลว
ถึงแม้ให้โดยไม่หวังผล แต่ผู้ให้ย่อมได้รับผลอยู่ดี

การได้เกิดมาเป็นมนุษย์นั้นประเสริฐนัก
เพราะมนุษย์มีปัญญาเหนือสัตว์อื่น
ดังนั้น ควรใช้ปัญญาในการให้แต่สิ่งดีๆ
ถ้าให้สิ่งที่ผู้รับแย่ลงนั้นน่าเสียดาย
เพราะไม่ได้ใช้ปัญญาให้สมกับความเป็นมนุษย์

ขอให้จำไว้เสมอว่า “ให้อะไร ได้อย่างนั้น”
เมื่อคิดแบบนี้แล้ว จะอยากให้แบบดีๆ ขึ้นมาเอง

ขอให้เราเป็นผู้ให้ เพื่อตนเอง

เพราะเรารักตัวเอง จึงอยากให้ตัวเองได้ดี
ดังนั้น การทำดี จึงเป็นการให้สิ่งดีแก่ตน

ขอให้เราเป็นผู้ให้ เพื่อบิดา มารดา

เพราะร่างกายของเรา เอามาจากพ่อครึ่งหนึ่ง แม่ครึ่งหนึ่ง
หากไม่มีท่าน ก็ไม่มีชีวิต
ดังนั้น ควรใช้ชีวิตเพื่อการอุทิศตนให้สิ่งดีๆ
เพื่อให้พ่อแม่ได้สุขใจ ที่ลูกได้ให้เพื่อพ่อแม่

ขอให้เราเป็นผู้ให้ เพื่อคนที่รักเราและคนที่เรารัก

เพราะเราและเขาจะสุขร่วมกัน

ขอให้เราเป็นผู้ให้เพื่อเพื่อนร่วมโลก

ให้ความรัก เมตตา กรุณาต่อกันและกัน
เพราะโลกจะวุ่นวายน้อยลง เมื่อต่างคนต่างให้กันและกัน

ขอให้พสกนิกรชาวไทย เป็นผู้ให้เพื่อพ่อของแผ่นดิน

เพราะพ่อของเรา ปกครองแผ่นดินโดยธรรม
พ่อของเราเน้น “การให้” เสมอๆ
เราชาวไทยอย่านิ่งดูดาย ขอให้เรา “ให้” เพื่อตอบแทนคุณ พ่อของแผ่นดิน