ขุนเขายะเยือก


ขุนเขายะเยือกหวังเพียงผู้เดินทางผ่าน
ไปให้ไกลสุดไกล
เพียงคนเดินผ่านนั้นไปไม่มีวันสิ้น
กองเกวียนยังเคลื่อนไหล
ชีวิตมีวันสิ้น คนไม่มีวันพอ
เฮ้ย.....เอ็งมาจากไหน
ห้วงหุบผาไหวเอ็งไปไหนมา
ข้าท่องไปในแดนไพร หนทางยาวไกลภูสูงผาชัน
เฮ้ย.....แล้วเอ็งไปทำไร
กองเกวียนบ้านไพรผู้ใดเข็นขับ
มีเรื่องราวมากมายจะเล่าเอ็งจงฟังข้าก่อน
ผู้คนบนแผ่นผืนดินเดือดร้อนแนวภูผารำพัน
หรีดเรไร ร้องระงม
ลมพัดใบไม้ไหวใจเจ้าโอนไหวลู่เอนตามลม
ยุทธภพกว้างไกล กระบี่สั่นไหว คนใช้ไร้คม
ข้าน้อย....ผู้ยากไร้
มิเคยหวั่นไหวแม้นจำหมองหม่น
มีเรื่องราวมากมายจะบอกเอ็งจงฟังข้าบ้าง
ยุคกระเบื้องจะเฟื่องฟูลอย น้ำเต้าน้อยจะถอยจม
บ้านเมือง......ถอยหลังเข้าคลอง
มีน้ำใจจอกให้คนผู้เดินทางผ่าน
ใครต้องการเมามาย
มีรักยิ่งใหญ่ให้คนผู้เดินทางผ่าน ใครต้องการดื่มกิน
ตำนานเพลงแม่น้ำร้อยสาย ขับลำนำเพลงเรือ
มากินเหล้ากันเหวยมาร้องเพลงเย้ยยั่วเย้าจันทรา
มาเชิญมาเถิดหนามาร่ำสุราประสานเพลงกล่อม
อ่านกวีเย้ยจันทร์ ฝันให้ไกลที่สุด
ร่ำสุราเย้ยจน ทนทุกข์นานทานทน
ขุนเขายะเยือกหวังเพียงผู้เดินทางผ่าน
ไปให้ไกลสุดไกล
เพียงคนเดินผ่านนั้นไปไม่มีวันสิ้น
กองเกวียนยังเคลื่อนไหล
ชีวิตมีวันสิ้น คนไม่มีวันพอ
ชีวิตมีวันสิ้น คนไม่มีวันพอ

-ทำไมตู้ไปรษณีย์เป็นสีแดง ?

Poo Pongsit - Chun funn - Poo Pongsit