สวัดดีครับ...พี่หนิง


มาเม้นให้ครับ


พระเจ้าอวยพรนะครับผม

สวัดดีครับพี่หนิง พระเจ้าอวยพรนะครับผม

แวะมาทักจร้า^^

ดีจ้า...

แวะเวียนมาส่งความคิดถึง...

ช่วงเน๊...

วังน้ำเขียวน่าเท่วสุดๆนี่นา...

พระเจ้าเสริมกำลังนะ...

หวัดดีค่ะพี่หนิง..

พระเจ้าอวยพระพรนะคะ

แวะมาเที่ยวโคราช

เอาความคิดถึงมากฝากกกก

55+

หวัดดี
เราก้อสบายดีอ่ะ แล้วหนิงอ่ะเป็นงัยบ้าง
ค่ายไม่ได้ไปหรอก
เพิ่งเปลี่ยนงาน
ลาไม่ได้
อย่าลืมหอบพระรพกลับมาเผื่อด้วยนะ
พระเจ้าเสริมกำลังนะ

สบายดีไม๊น้อง...

ขอพระเจ้าเสริมกำลังนะจ๊ะ...

“ขอบคุณที่แอดเพื่อนนะคับ

ยินดีที่ได้รุ้จักมากมาย

ผม ติงลี่ นะคับ

แล้วคุณละ...”

เมื่อฉันมองตาพระเยซู....

ฉันเห็นความเข้าใจและการให้โอกาส
ในวันที่ฉันล้มเหลว
และทำผิดพลาดอย่างไม่น่าให้อภัย
คนมากมายมองดูฉันอย่างสะอิดสะเอียนและเกลียดชัง
เขาคงอยากจะขว้างฉันให้ตายสินะ
ถ้าทำได้
แต่ในสายตาของพระองค์นั้นปราศจากการตำหนิ
ปราศจากความเกลียดชัง
แต่กลับเต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ
และด้วยสายตานั้นเอง
ที่ทำให้ฉันเป็นคนใหม่
ด้วยสายตานั้นเองที่ทำให้ฉันไม่กลับไปเป็นเช่น 'ฉัน' คนเดิม

เมื่อฉันมองตาพระเยซู....

ฉันเห็นความอ่อนโยนที่ลึกซึ้ง
กว่าความอ่อนโยนใดๆที่พึงมีในโลก
เป็นความอ่อนโยนที่โอบล้อมอยู่รอบกาย
เป็นเหมือนผ้าห่มในวันเหน็บหนาว
เป็นเหมือนร่มคันใหญ่ในวันที่แดดแรงกล้า
เป็นเหมือนยาวิเศษในวันที่ฉันเจ็บป่วย
เป็นทุกสิ่งที่อัศจรรย์เกินที่ฉันจะสามารถบรรยาย
เมื่อมองตาพระองค์นั้น แม้ไม่ทรงตรัสฉันก็ได้ยิน เสียงที่บอกกับฉันว่า
"เราอยู่กับเจ้าเสมอ ในทุกทางที่เจ้าเดิน เราจะไม่ละหรือทอดทิ้งเจ้าเลย"

เมื่อฉันมองตาพระเยซู....

ฉันเห็นความห่วงใย
ในท่ามกลางความทุกข์ยากที่เข้ามารุมล้อมชีวิตฉัน
ในวันที่แม้แต่เพื่อนสนิทก็หนีจาก
คนที่รักก็ละทิ้ง
สายตาของพระองค์มองมาที่ฉันอย่างเข้าใจ
แม้ไม่ทรงพูด
แม้ไม่ทรงทำให้สถานการณ์เป็นไปอย่างที่ใจฉันร่ำร้องและต้องการ...
แต่ฉันก็มองเห็น...ความห่วงใยนั้นเป็นเหมือนเสียงที่กำลังบอกกับฉันว่า
"ผู้หญิงจะลืมบุตรที่ยังกินนมของนาง
และจะไม่เมตตาบุตรจากครรภ์ของนางได้หรือ
แม้ว่าคนเหล่านี้ยังลืมได้
กระนั้นเราจะไม่ลืมเจ้า"

เมื่อฉันมองตาพระเยซู....

ฉันเห็นการหนุนใจ
ในการงานที่ยุ่งยาก หนทางที่ขรุขระไม่ราบรื่น
หลายครั้งทำให้ฉันอยากถอยหนี
แต่สายตาของพระองค์ก็ยึดฉันไว้
ทำให้ฉันมีกำลังใจที่จะเดินหน้าต่อ
ด้วยสายตาที่มองมาทำให้ฉันเห็น....

โนอาห์ลุกขึ้นถือขวาน
และเดินออกจากบ้านเข้าไปในป่า...
ท่านตัดต้นไม้ลงเพื่อทำเรือใหญ่ตามพระบัญชา
แม้ว่าคนจะหัวเราะเยาะ ติเตียน สบประมาท
แต่ท่านก็นิ่ง
มุ่งทำงานของท่านต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ
ฉันมองเห็นอับราฮัมลุกขึ้นผูกอานลา
พาครอบครัวเดินไปในทิศทางที่ท่านเองก็ไม่รู้
รู้แต่ว่าผู้ทรงสร้างท่านบัญชาให้ไป...ก้าวต่อก้าว
จะให้ฉันพูดถึงอะไรอีกเล่า?
เหตุการณ์มากมายในพระคัมภีร์
ได้ทำให้ฉันเข้าใจสายตาที่พระองค์ทรงมองมาที่ฉัน.....
และเมื่อฉันมองไปที่พระองค์
ฉันก็ปราศจากคำพูดใดๆ
แต่เอื้อมมือหยิบงานที่ทรงมอบหมายให้
เดินออกไปเพื่อทำให้สำเร็จ...
ฉันลุกขึ้นและเดินไปข้างหน้า....ก้าวต่อก้าว....

ด้วยรักในพระคริสต์

พี่หนิง
ขอ m หน่อยครับ กำลังหัดเล่น m

ขอบคุณนะคะพี่หนิง....
พี่เองก็ดูแลตัวเองเช่นกันค่ะ