ทายทักสาวสวยบ้านนี้ ไปทำไรมาสวยวันสวยคืน

เด็กสาวตาบอดคนหนึ่ง เกลียดตัวเองที่มองอะไรไม่เห็นเธอเกลียดทุกคนยกเว้นแฟนหนุ่มของเธอ


วันหนึ่งเธอบอกกับเขาว่า ถ้าเธอมองเห็น เธอจะแต่งงานกับเขา

แล้ววันหนึ่ง โชคก็เดินทางมาถึง มีคนบริจาคดวงตาให้เธอ!

เธอจึงมองเห็นทุกสิ่งทุกอย่าง รวมทั้งแฟนของเธอ

เขาจึงถามเธอว่า "ตอนนี้เธอมองเห็นแล้ว เธอจะแต่งงานกับฉันไหม"

เด็กสาวตกใจมากที่เห็นว่า เขาตาบอด!

เธอตอบเขาว่า "ขอโทษนะ ฉันแต่งงานกับเธอไม่ได้หรอก เพราะเธอมันตาบอด"

แฟนของเธอเดินจากไปพร้อมน้ำตา

เขาบอกกับเธอว่า "งั้น...ช่วยดูแลดวงตาของฉันให้ดีก็แล้วกันนะ"

ลอยที่โขทัยอ่ะจ้าาา

อิอิ


ไมไม่ไปลอยอ่ะ

ปะ กา ด ใค ร ที่ ผ่า นมา ใน ไฮ นี่ ได้ โป ร ด ลอย กระ ทง เผื่อ ด้ วย


เพ ร า ะ เจ้ า ขอ ง ไฮ .. . . . . .อ ด T_T ๆๆ ๆๆๆๆ ๆๆๆ ๆๆ ๆ ๆ

......เด็กสวรรคโลก......

ปอจ๋า

วันนี้สนุกไหม

ดูหนังแล้วอยากมีแฟนเหมือน พี่เคนจังเลย

โคตะระ เท่

12 วิธีที่ทำให้รู้ว่าคุณรักเขา

TWELVE: 12
You talk with him/her late at night and when you go to bed you still think of him/her.
คุณคุยกับเขาจนดึกและเมื่อคุณไปนอนคุณก้อจะยังนีกถึงเขาอยู่

ELEVEN: 11
You walk really slowly when you are with him/her.
คุณจะเดินช้ามากๆเมื่อคุณอยู่กับเขา

TEN: 10
You don't feel Ok when he/she is far away.
คุณจะรู้สึกไม่โอเคเมื่อคุณอยู่ห่างจากเขา

NINE: 9
You smile when you hear his/her voice.
คุณจะยิ้มเมื่อได้ยินเสียงของเขา

EIGHT: 8
When you look at him/her,you do not see other people around you.You see only him/her.
เมื่อคุณมองไปที่เขา คุณก้อจะไม่เห็นคนอื่นที่อยู่รอบข้าง คุณจะเห็นแต่เขาเท่านั้น

SIX: 6
He/She is everything you want to think.
เขาเป็นทุกสิ่งที่คุณต้องการคิด

FIVE: 5
You realise that you smile every time you look at him/her.
จะสังเกตุได้ว่าคุนจะยิ้มทุกครั้งที่คุนมองเขา

FOUR: 4
You would do anything to see him/her.
คุณจะยอมทำทุกอย่างเพื่อได้เจอเขา

THREE: 3
While you have been reading this, there was a person in your mind all the time.
ในขณะที่คุณกำลังอ่าน ก้อมีคนคนนึงที่อยู่ในความคิดของคุณ

TWO: 2
You've been so busy thinking of that person that you didn't notice that number SEVEN is missing.
คุณกำลังครุ่นคิดถึงคนนั้นอยู่ จนลืมว่าข้อ7หายไป

ONE: 1
You are going to check above if that's true and now you are silently laughing to yourself.
คุณกำลังเช็คดูว่าจริงรึป่าว...และตอนนี้กำลังหัวเราะตัวเองอย่างเงียบๆอยู่





ถ้าใช้กับบางคนไม่ได้ผลก็ขออภัยนะคะ แต่มันบอกได้ว่า คุณไม่มีความรัก(จริงๆ)

ท้องฟ้ายามมืดสนิท...
มองไม่เห็นแม้เส้นทางเดินข้างหน้า
ความรู้สึกหวาดกลัว เหน็บหนาว เคว้งคว้าง
ย่อมก่อตัวเกิดขึ้นได้ไม่ยากเย็น

คนเรามักจะหวาดกลัว...
ต่อสิ่งที่สายตาไม่อาจจำแนกรายละเอียดได้
ทั้งที่ในความเป็นจริง...
ทุกสิ่งทุกอย่างก็ยังคงเป็นเช่นเดิม
ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน...มืดหรือสว่าง

เหมือนกับเส้นทางเดินของชีวิต
อุปสรรคและความผิดพลาดที่ถาโถมเข้ามา
ทำให้เราเหน็บหนาว หวาดกลัวและเคว้งคว้าง
เหมือนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดของความรู้สึก...

มองไม่เห็นหนทางแห่งปัญหาทั้งปวง...

แพ้...เราอาจจะพ่ายแพ้ต่อความมืดมิดนั้น
ความอดทนที่ตั้งไว้เริ่มเหมือนจะขาดผึง
ได้ยินแต่ความเงียบเชียบของความรู้สึก
เพราะดวงตาได้มืดมิดจ่อมจมกับความสิ้นหวัง...

...แต่...

ในความมืดมิดของท้องฟ้า...หากปรับดวงตาให้คุ้นชิน
เราจะมองเห็นเส้นทางข้างหน้าได้บ้าง
แม้เพียงราง ราง แต่ก็เพียงพอที่จะมองเห็น
เชื่อเถิดว่า...ไม่มีความมืดมิดใด จะมืดมิดอย่างแท้จริง

และหากเราแหงนมองขึ้นไป
ดวงดาวมากมายส่องแสงประกายเจิดจ้าวับวาว
ยิ่งท้องฟ้ามืดสนิทมากเท่าไร
ดวงดาวก็จะยิ่งสวยระยิบยามค่ำคืน เช่นกัน

แสงดาวดวงน้อยแม้ริบหรี่...จะเป็นดั่งคบเพลิง
สว่างโชติช่วงในหัวใจของคนที่ว่างเปล่า
อบอุ่นดั่งแสงดวงตะวัน
ส่องนำให้นักเดินทางผู้เหน็บหนาว

ท่ามกลางปัญหา ความท้อแท้สิ้นหวัง
หากปรับความรู้สึกให้คุ้นชิน
หลับตาลง...เปิดหัวใจ

ให้หัวใจได้ฟังเสียงความรู้สึก
ให้ความคิดได้โลดแล่นอย่างอิสระ
เราจะสามารถมองเห็นหนทางข้างหน้าได้เช่นกัน
เชื่อมั่นเถิดว่า...ไม่มีปัญหาใด...ไม่มีทางออก

ขอความสงบนิ่งเป็นดั่งดาวดวงน้อย
ช่วยส่องนำใจของนักเดินทางแห่งชีวิตผู้สิ้นหวัง
ให้พลังอบอุ่นแห่งความเข้มแข็ง
โอบอุ้มและเยียวยาความเหน็บหนาวของหัวใจ

รำลึกไว้เสมอว่า...?เพราะฟ้ามืดดาวจึงสวย?
หากไม่ข้ามพ้นอุปสรรค...ใยจะถึงที่หมาย

"เข้มแข็งไว้...คนดี"

จ้า...ทำได้ดีมากเลย

แล้วไงก็อย่าลืมสอนรุ่นน้องให้ทำได้ดีเหมือนรุ่นเราด้วยน่ะ

รักน้องจ้า ^^

แวะมาทักทายน้องสาวจ้า

ตั้งใจอ่านหนังสือน้า แล้วก็ดูแลสุขภาพด้วย
คิดถึงน้องๆจ้า ^^

คร้าบ ยินดีๆๆ

ข้าฝันว่า
เห็นพระจันทร์มีเปลวไฟสีแดงเหมือนลาวาพวงพุ่งออกมา แล้วไหม้ดวงจันทร์จนเป็นจุลภายในเวลาอันไม่นาน

น้องจิ๊บ เด็กอายุ ๑๗ ปีที่มีญาณทิพย์เธอบอกว่า
ตอนนี้ดวงเมืองกำลังทรุด แล้วดวงประเทศ
ก็เป็นจุดดำๆมัว อยากให้ประชาชนทุกคนแผ่และอุทิศให้ในหลวง
และพระสยามเทวาธิราช และเหล่าพรหมเทพที่ดูแลประเทศกันโดยพร้อมเพรียงกัน
หากเราร่วมแรงร่วมใจกันทุกๆคน วิกฤตครั้งนี้อาจจะผ่อนหนักเป็นเบากันได้

เด็กน้อยคนหนึ่ง มีสีหน้าแสดงอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก พ่อของเขาจึงได้นำตะปู มาให้เขา1 ถุง และได้บอกกับเขาว่า " ทุกครั้ง เวลาที่เขารู้สึกโมโห หรือ โกรธใครซักคน ให้ตอกตะปู 1ตัวเข้าไปกับ รั้วหลังบ้าน "


วันแรกผ่านไป เด็กน้อยคนนั้นตอกตะปูเข้าไปที่รั้วหลังบ้านถึง 37 ตัว และก็ค่อย ๆ ลดจำนวนลงเรื่อย ๆ ในแต่ละวันผ่านไป ก็ลดจำนวนลง เพราะเขารู้สึกว่า การควบคุมอารมณ์ตนเองเริ่มสงบลง และแล้ว หลังจากที่เขา สามารถควบคุมตนเองได้ดีขึ้น ใจเย็นมากขึ้น เขาจึงเข้าไปพบกับพ่อ และบอกกับ พ่อของเขาว่า เขาสามารถควบคุมอารมณ์ของตนเองได้แล้ว....


พ่อยิ้ม..และบอกกับลูกชายว่า..." ถ้าเป็นเช่นนั้น ลองพิสูจน์ให้พ่อรู้ โดยทุก ๆครั้งที่สามารถควบคุมตนเองได้ ให้ถอนตะปู ออกจากรั้วบ้าน 1 ตัว ทุกครั้ง "


วันแล้ว วันเล่า เด็กน้อยค่อย ๆ ถอนตะปู ออก ทีละตัว จาก1 เป็น 2 2 เป็น 3

จนในที่สุด ตะปู ถูกถอดออกจนหมด เด็กน้อยดีใจมาก รีบวิ่งไปบอกพ่อ


" ฉันทำได้ ในที่สุด ฉันก็ทำสำเร็จ ..!! พ่อไม่ได้พูดอะไร แต่ได้จูงมือ ลูกชายไปที่

รั้วหลังบ้าน " เจ้าลองมองที่รั้วเหล่านั้นสิ มันไม่เหมือนเดิมแล้ว เพราะมีรอยตะปูเต็มไปหมด จำไว้นะลูก เวลาทำอะไรลงไป โดยใช้อารมณ์ สิ่งนั้นมันจะเกิดเป็นรอยแผล ต่อให้ใช้คำพูดว่า ขอโทษ สักกี่หน ก็ไม่อาจลบ ความเจ็บปวด ไม่อาจรบรอยแผล ที่เกิดขึ้นกับคนนั้นได้ กับเพื่อน เพื่อนเปรียบเสมือนอัญมณี ที่หายาก เป็นคนทำให้เรายิ้ม ให้กำลังใจยินดีเมื่อเราประสบความสำเร็จ ปลอบใจเมื่อยามเศร้า ร่วมทุกข์ร่วมสุข กับเรา และจริงใจกับ


เราเสมอ ......จงระวัง ในสิ่งที่เราทำลงไป ไม่ว่าจะป็น คำพูด หรือ การกระทำ และ จดจำไว้เสมอว่า คำขอโทษ ไม่ว่าเขาจะยกโทษให้เราหรือไม่ แต่สิ่งที่มันเกิดขึ้น คือ รอยร้าว แผลเป็นที่เค้าคงไม่อาจลืมมันได้ ......ตลอดไป

เหตุผลที่ ประชาชนนับล้าน จากหลายประเทศ
เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร
เพราะระบอบแดงประเทศ เหล่านี้ปกครองมันเป็นแบบนี้
น่าอ่านมาก..
http://www.fringer.org/wp-content/writings/comment9.pdf

บอกคำเดิมๆๆ

ไม่รู้เธอเบื่อไหม


คิดถึงนะ...ปอ

จะเปิดเทอมแล้วดีใจจัง...

ถ่ายเอง

ทำเอง

ฝีมือ


วู้คนไรวะ


หน้าตาดีแล้วยังมีอารมณ์ art อิก



5555

ปอหายไปไหนง่ะ

ไม่เห้นมาเรย

เหลือเพียงตัวฉัน...

3
"เอาล่ะครับน้องๆถึงเวลาที่พี่จะเปิดเผยพี่รหัสแล้วนะครับ"พี่ที่เป็นโฆษกบอก
"พร้อมรึยัง" ฉันพร้อมตั้งนานแล้วแหละ...คุณพี่ทั้งหลาย
"พร้อมแล้วค่ะ/ครับ" ฮึ ทำไมลีลากันจังเลยกับอีแค่เปิดเผยพี่รหัส ทุกคนดูลุ้นกันจังเลย ฉันก็ลุ้นนะแต่ลุ้นจนเซ็งแล้วล่ะ
"เชิญพี่รหัสทั้งหมดออกมาได้แล้ว และเดินไปหาน้องๆที่รหัสตรงกับตัวเองเลยนะ" ใครหว่าพี่รหัสของฉัน
"น้อง...น้องยืนรออะไรอยู่ล่ะ ไป"จึกๆจึกๆใครมาจิ้มไหล่ฉันเนี่ย
"ยืนรอพี่รหัสอยู่ค่ะ" นะ นะ นายคนเมื่อเช้าที่หล่อๆนี่ เค้าอยู่ปี2แล้วหรอ ทำไมหน้าเด็กจัง
"เธอรหัสอะไรล่ะ"นายคนนี้จะรู้รหัสฉันไปทำไมเนี่ย อ่อ หรือว่าเค้าจะรู้ว่าพี่รหัสฉันเป็นใคร
" 4728ค่ะ"ใครกันน้าพี่รหัสช้านนนนนน
"อืม งั้นไปกันเถอะ" ไปไหน พาไปหาพี่รหัสหรอ...นายนี่จับข้อมือฉันแล้วลากให้เดินตาม
"ไปไหนอ่ะ"ฉันงงไปหมดแล้ว ไหนล่ะพี่รหัสฉันยังไม่เจอเลย
"ไปทำกิจกรรมไง"นายหน้าหล่อหันมาทางฉัน
"ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ"เค้าถามฉัน ฉันจะตอบยังไงดีเนี่ย
"แต่ฉันรอ..."ฉันยังพูดไม่ทันจบเค้าก็พูดแทรกหน้าตาเฉย
"รอพี่รหัสอยู่" รู้แล้วลากฉันมาไมวะเนี่ย
"ใช่ ค่ะ" เค้าอมยิ้มนิดๆที่มุมปาก
"ฉันชื่อไซน์ อยู่ปี2 คณะแพทย์ศาสตร์ และฉันเป็นพี่รหัสของเธอ ทีนี้รู้รึยังใครเป็นพี่รหัสเธอ"เอ่อ.....ปล่อยให้มึนตั้งนาน
"แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่ทีแรกล่ะค่ะ"ปล่อยให้ชะเง้อ คอมองตั้งนาน ยิ่งตัวเตี้ยๆอยู่ด้วย
นี่เค้าคนนี้เป็นพี่รหัสของฉันหรอเนี่ย ฟ้าช่างประทาน ฟ้าใจดีจริงๆ