กระแต แต้แว้ด  (346 views)

What is กระแต doing now?

ฝนตก!!!!แต่เช้าเลยอ่ะ..
2 days ago  ·  Comment »

Location

กทม., Thailand

Birthday

June 4
 
Advertisement

Info

http://lovesaiko.hi5.com - Send it to your friends

Birthday

June 4

Location

กทม., Thailand

 

hi5 Games

Play hi5 Games

Recently played


 

Journal

View All 17 Entries    Add Comment

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายชราอยู่คนหนึ่งชื่อว่า "ลุงโง่" บ้านของลุงโง่อยู่ทางเหนือของภูเขา ที่หน้าบ้านมีภูเขาสองลูกตั้งขวางอยู่ ทุกวันเดินเข้าเดินออกจะไปไหนก็ต้องเดินอ้อมภูเขาหน้าบ้านนี้ ทำให้นูสึกไม่สะดวกยิ่งนัก ดังนั้นลุงโง่จึงตัดสินใจจะย้ายภูเขาทั้งสองลูกที่ขวางหน้าบ้านนี้ออกไปเสีย และนับจากนั้นมาลุงโง่ก็ตื่นแต่เช้า นำลูกๆหลานๆ ช่วยกันขุดเจาะหินผาที่หน้าบ้านกันอย่างไม่หยุดมือ ตั้งใจจะย้ายภูเขาสองลูกนี้ให้พ้นไปให้ได้
แน่นอน!ในสายตาของคนปกติย่อมมองว่าการกระทำของลุงโง่นั้นโง่สมชื่อ แต่สำหรับลุงโง่แล้ว เขาไม่สนใจสายตาของเหล่า 'นกกาที่ชำนาญใช้แต่ปาก' แม้กระทั่ง "พ่อเฒ่า"ผู้เรืองปัญญาก็ยังมองไม่เข้าใจในสิ่งที่ลุงโง่ทำ
วันหนึ่ง พ่อเฒ่าเดินผ่านมาเห็นลุงโง่กับลูกหลานพากันง่วนอยู่กับการขุดเจาะภูเขา ก็อดหัวเราะในความโง่เขลาไม่ได้ จึงหันไปพูดกับลุงโง่โง่ว่า
พ่อเฒ่า - ท่านท่าจะเลอะเลือนไปใหญ่แล้ว อายุปูนนี้ยังจุขุดย้ายภูเขาอะไรกันอีก ถึงขุดจนตัวตายก็ยังหาได้สะเทือนภูเขาใหญ่สองลูกนี้แม้สักน้อยนิไม่
ลุงโง่ - คนที่เลอะเลือนนั้นเป็นท่านต่างหาก แม้ข้าตายไปแล้วก็ไม่เป็นไร ยังมีลูกข้า แล้วลูกก็มีหลาน แล้วหลานก็มีเหลนอีก ลูกหลานเหลนรับช่วงสืบต่อไปหลายชั่วคนช่วยกันขุด ขุดมันออกไปหน่อยหนึ่งมันน้อยลงหน่อยหนึ่ง แต่ภูเขานั้นไม่มีวันงอกสูงขึ้นอีกเป็นแน่ ขอแต่ให้พวกเรามีความตั้งใจเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ย่อมจะขุดย้ายภูเขาสองลูกนี้ให้ราบได้
นิทานเรื่องนี้สอนให้อะไรหรือเปล่า?.....คำตอบอยู่ในใจเราแล้ว!

Applications

Browse Applications

Mi Browser Del Amigo/ My Friend Browser
Display 221 of Your friends On Your Profile

Rockyou Pets
Adopt a pet! Pet it, take care of it, pimp it out with all sorts of cute and cool accessories.

 

hi5 Gifts

Give a Gift    Get hi5 Coins    View all

กระแต has no unwrapped gifts.
 

Comments | View All Entries

Leave a comment for กระแต

Jan 5 11:19 PM
 
ปีใหม่ไม่หนาว แต่สวยและขาวดี แต่แต....กว่า?????อิอิอิอิอิ
 
Jan 5 4:39 AM
Mate says:
 
หวัดดีปีใหม่ ขอมีสุขนะร่ำรวยๆ
 
Jan 5 1:43 AM
 
กลับมาแล้ว คิดถึงมากมาย ปีใหม่ได้ไปเที่ยวไหนบ้างเปล่า (ชักจะติดจัย ฟังกี้ซะแล้วซิ)
 
Jan 4 6:02 AM
 
แฮปปี้ นิวเยีย ย้อนหลังอ่ะจ๊ะ ขอหั้ยมีความสุขมั่กมากนะในปีนี้
 
 
 
 
Dec 30, 2009 11:39 PM
 
''HAPPY NEW YEARS 2010''
 
Dec 30, 2009 7:55 AM
 
ยินดีที่รู้จักเช่นเดียวกันครับน้องกระแต ปีใหม่นี้ขอให้มีควสมสุขมากๆนะครับ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยรักษาสุขภาพด้วยนะครับ
 
Dec 30, 2009 2:14 AM
 
มั่ยมีปัญหา แค่อยากประหยัดค่าเช่าบ้าน อิอิ
 
 
Dec 29, 2009 10:44 PM
DA says:
 
ความเชื่อที่ทำให้มนุษย์ตัวเล็กๆ ทำสิ่งที่ดูเป็นไปไม่ได้ในโลกได้

ความเชื่อที่ทำให้สิ่งที่ไม่มี ให้มีและเกิดขึ้นได้

ความเชื่อที่ทำให้สิ่งที่ยิ่งใหญ่เหมือนภูเขา กลับลอยลงทะเลได้

ความเชื่อที่ทำให้ความล้มเหลวในเชิงธุรกิจ กลับเป็นจุดเปลี่ยนของความมั่งคั่ง

ความเชื่อที่ทำให้สิ่งที่ดูเหมือนไม่พอ กลับหยิบยื่นออกไปได้ไม่รู้จักจบ

ความเชื่อที่ขับไล่ได้แม้แต่ความตายที่ทุกคนกลัว

เจ้ารักเราจริงหรือ???

วันหนึ่งฉันตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้น

สิ่งที่พระเจ้าสร้างช่างสวยงามเกินบรรยาย

ในขณะที่ฉันมองอยู่นั้น ฉันสรรเสริญพระเจ้า สำหรับสิ่งสวยงามที่พระองค์ทำ

แล้วขณะที่ฉันนั่งอยู่นั้น ฉันก็รู้สึกว่าพระเจ้าทรงอยู่กับฉันด้วย

พระองค์ถามฉันว่า “เจ้ารักเราหรือ”

ฉันตอบว่า “แน่นอน พระเจ้า พระองค์เป็นพระเจ้าของข้าพระองค์
เป็นผู้ช่วยให้รอดของข้าพระองค์”

แล้วพระองค์ก็ถามว่า “ถ้าร่างกายของเจ้าพิการล่ะ? เจ้ายังจะรักเราหรือไม่”

ฉันรู้สึกงง ฉันมองลงไปที่ แขน ,ขา และที่ร่างกายของฉัน และสงสัยถึงสิ่งต่างๆ
มากมายที่ฉันจะไม่สามารถทำได้ สิ่งที่ฉันมองข้ามไป

และฉันก็ตอบว่า “มันคงจะยากนะพระเจ้า แต่ข้าพระองค์จะยังรักพระองค์อยู่”

แล้วพระเจ้าก็พูดอีกว่า “ถ้าเจ้าตาบอดล่ะ? เจ้าจะยังรักสิ่งที่เราสร้างหรือไม่”

ฉันจะรักสิ่งต่างๆ โดยไม่เห็นมันได้อย่างไร?

แล้วฉันก็คิดถึงคนตาบอดมากมายในโลก และเขาเหล่านั้นยังรักพระเจ้า
และสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง

แล้วฉันก็ตอบว่า “มันคงจะยากที่จะคิดถึงมัน แต่ข้าพระองค์ จะยังรักพระองค์”

แล้วพระเจ้าก็ถามฉันอีกว่า “ถ้าเจ้าหูหนวกล่ะ? เจ้าจะยังฟังคำของเราหรือไม่”

ฉันจะฟังสิ่งต่างๆ ได้อย่างไร ถ้าฉันหูหนวก ?

แล้วฉันก็เข้าใจว่า การฟังพระคำของพระเจ้า ไม่ได้ใช้เพียงหูของเรา แต่ใช้หัวใจด้วย

ฉันจึงตอบไปว่า “มันคงจะยาก แต่ข้าพระองค์จะฟังพระคำของพระองค์”

พระองค์ถามว่า “ถ้าเจ้าเป็นใบ้ล่ะ? เจ้าจะยังสรรเสริญนามของเราหรือไม่”

ฉันจะสรรเสริญพระองค์โดยไม่มีเสียงได้อย่างไร

แล้วก็ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ว่า พระเจ้าต้องการให้เราร้องเพลงจากหัวใจและจิตวิญญาณ

ไม่จำเป็นต้องขึ้นอยู่กับเสียงของเรา และการสรรเสริญพระเจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นเสียงเพลงเสมอไป

แต่เมื่อเราถูกข่มเหง เราก็สรรเสริญพระเจ้าได้ด้วยคำขอบคุณ

แล้วฉันก็ตอบว่า “ถึงข้าพระองค์จะไม่สามารถร้องเพลงได้ แต่ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระนามของพระองค์”

และพระองค์ก็ถามว่า “เจ้ารักเราจริงหรือ”

ด้วยความกล้าหาญและการตัดสินใจที่แน่วแน่ ฉันตอบไปอย่างชัดเจนว่า

“ใช่แล้วพระเจ้า ข้าพระองค์รักพระองค์ เพราะพระองค์เป็นพระเจ้าองค์เดียว
และเป็นพระเจ้าที่เที่ยงแท้”

ฉันคิดว่า ฉันตอบได้ดีแล้ว แต่… พระเจ้าถามว่า “แล้วทำไมเจ้าถึงทำบาปล่ะ?”

ฉันตอบว่า “ก็ข้าพระองค์เป็นเพียงมนุษย์ ข้าพระองค์ไม่ได้สมบูรณ์แบบ”

พระเจ้าตรัสอีกว่า “แล้วทำไมเวลาที่มีความสุขเจ้าถึงหลงไปจากทางของเรา?

แล้วทำไมเฉพาะเวลาที่มีความทุกข์เจ้าถึงอธิษฐานอย่างจริงจัง”

ไม่มีคำตอบ… มีเพียงน้ำตา

พระเจ้าตรัสต่อไปว่า

“ทำไมถึงร้องเพลงเวลาที่อยู่เป็นกลุ่มเท่านั้น แล้วเวลาที่อยู่คนเดียวล่ะ?

ทำไมถึงหาเราเฉพาะเวลาที่นมัสการ?

ทำไมถึงขอแต่สิ่งที่เห็นแก่ตัว ?

ทำไมถึงขอแต่สิ่งที่ไม่ยั่งยืน ?”

น้ำตาก็ไหลลงมาอาบแก้มของฉัน

“ทำไมเจ้าจึงละอายเรื่องของเรา ?

ทำไมไม่ประกาศข่าวประเสริฐออกไป ?

ทำไมเวลาที่ถูกข่มเหง เจ้าจึงร้องไห้กับคนอื่นๆ ในขณะที่เรายกบาป
ของเราให้เจ้าร้องไห้ ?

ทำไมจึงหาข้อแก้ตัว เมื่อเราให้โอกาสเจ้ารับใช้ในนามของเรา ?”

ฉันพยายามจะตอบ แต่ไม่สามารถตอบได้

“เจ้าได้รับพรในชีวิต เราสร้างเจ้าไม่ได้ให้เจ้าละทิ้งของประทานออกไป

เราได้อวยพรเจ้าให้มีความสามารถที่จะรับใช้เรา แต่เจ้าก็ยังหันเหไป

เราได้สำแดงพระคำของเราแก่เจ้า แต่เจ้าก็ไม่ได้ใช้ให้เกิดประโยชน์

เราได้พูดกับเจ้า แต่หูของเจ้าก็ปิด

เราสำแดงพระพรของเราแก่เจ้า แต่เจ้าก็หันตาของเจ้าไปทางอื่น

เราได้ส่งผู้รับใช้ไปให้เจ้า แต่เจ้าก็นั่งเฉยๆ ไม่ทำอะไร จนพวกเขาถูกดึงออกไป

เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้า และเราตอบทุกคำ”

“เจ้ารักเราจริงๆ หรือ”

ฉันไม่สามารถตอบได้ ฉันจะตอบได้อย่างไร

ฉันรู้สึกอึกอัก ฉันไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ ฉันจะบอกว่าอย่างไร ?

เมื่อหัวใจของฉันร้องไห้ และน้ำตาก็ไหลออกมา

ฉันพูดว่า “โปรดให้อภัยข้าพระองค์ด้วยพระเจ้า ข้าพระองค์ไม่ดีพอที่จะเป็นลูกของพระองค์”

พระองค์ตอบว่า “นั่นเป็นพระคุณของเรา ลูกเอ๋ย”

ฉันถามต่อไปว่า “แล้วทำไมพระองค์ยังสามารถให้อภัยข้าพระองค์ได้อีก?

ทำไมยังรักข้าพระองค์ได้อีก?”

พระองค์ตอบว่า “เพราะว่าเจ้าเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นมา เจ้าเป็นลูกของเรา

เราไม่เคยทอดทิ้งเจ้าไปไกลเลย

เมื่อเจ้าร้องไห้ เราก็จะเข้าใจและร้องไห้กับเจ้า

เมื่อเจ้าร้องตะโกนด้วยความชื่นชมยินดี เราก็จะหัวเราะไปกับเจ้าด้วย

เมื่อเจ้าล้ม เราก็จะหนุนกำลังเจ้า

เมื่อเจ้าตกต่ำ เราก็จะยกเจ้าขึ้น

เมื่อเจ้าเหนื่อย เราก็จะอุ้มเจ้าไว้

เราจะอยู่กับเจ้าจนถึงวันสุดท้าย และเราจะรักเจ้าตลอดไป”

ไม่เคยมีครั้งไหนที่ฉันร้องไห้หนักเท่านี้มาก่อน ฉันเย็นชาอย่างนี้ได้อย่างไร?

ฉันทำให้พระเจ้าเจ็บปวดอย่างที่ฉันทำได้อย่างไร?

ฉันถามพระเจ้าว่า “พระองค์รักข้าพระองค์มากเท่าใด?”

พระองค์ทรงกางแขนออก และฉันก็เห็นรอยตะปูบนมือของพระองค์

ฉันก้มลงแทบพระบาทของพระคริสต์ พระผู้ช่วยให้รอด

และเป็นเวลาแรกที่ฉันอธิษฐานอย่างจริงจัง …

………………………………………………….

บทความนี้สำหรับทุกคนที่ได้อ่าน อาจจะมีบางสิ่งพิเศษ

และสมควรจะได้รับการส่งต่อไป

อย่าเพียงแค่อ่านเรื่องนี้ แล้วลืมมัน ให้ใช้ในชีวิตของคุณด้วย

ให้พระเจ้าอยู่ในชีวิตของคุณจำไว้ว่า พระเจ้ารักคุณเสมอ..
 
Dec 29, 2009 6:04 AM
 
คงไป บ้านเพื่อน อ่ะ คัฟฟผม

ฝันดีฝันหวานๆนะคัฟผม

^^
 
 
Dec 28, 2009 9:57 PM
 
หยุด 31-3 อ่ะ คงจะย้ายบ้านไปอยู่บ้านแ ม่นพ
 
 
 
Dec 27, 2009 7:14 PM
 
มั่ยจัดหรอก ...รอปัยก่อน อิอิ
 
 

Title
body
 

Purchase additional coins

You need an additional: hi5 Coins hi5 Coins

Get Coins No Thanks