เช้าวันนึงผู้ชายคนนึงตื่นนอนขึ้นมานั่งพิมพ์ข้อความนี้หน้าจอคอมพิวเตอร์เพราะเสียงนกที่เกาะอยู่บนต้นไม้ริมหน้าต่างห้องของเขา มีแสงแดดลอดเข้ามาทางผ้าม่าน ทำให้เขางัวเงียตื่นจากฝันมาพบกับชีวิตจริง เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ดูต้นเสียงนั้นร้องกันอย่างมีความสุข เหมือนเจ้านกมันกำลังมีความสุขกับเช้าที่ดูสดใส พร้อมที่จะโบยบินไปตามทางของมัน (อยากบินได้เหมือนมันจะได้บินไปไกลๆในที่ที่ไม่มีใครพบเจอ แต่พอลืมตาก็เจอกับชีวิตจริง)
เป็นแบบนี้อยู่ทุกวัน เป็นเหตุการณ์ปกติที่เวลาผ่านไป4ปีแล้วสินะ แต่ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม ตั้งแต่ที่ชีวิตขาดคนคนนั้นไป ไม่รู้ว่าเพราะอะไรนะ เวลาเธออยู่ชีวิตมันดูดีไปหมด จะทำอะไรจะคิดอะไร มันช่างดูง่ายเหลือเกิน แต่ช่วงเวลาแห่งความสุขที่ผ่านเข้ามาในชีวิตทำไมมันช่างแสนสั้นเหลือเกิน รู้จัก ทักทาย เริ่มคุย เริ่มคบ เริ่มรัก มีความสุข สนุก สดใส ทะเลาะ เริ่มเศร้า เสียใจ และจากลา ทำไมมันช่างสั้นนัก เวลาที่เราได้เจอกันแค่6เดือนเอง แต่ทำไมมันช่างมีอิธพลกับผู้ชายคนนึงมาก จะดูหนัง ฟังเพลง เล่นกีฬา ทำไรก็กร่อยไปหมด 4ปีผ่านไปแล้วก็เริ่มยอมรับเหตุการณ์ที่ผ่านมาได้ แต่จนแล้วจนรอด ก็ไม่วายมานั่งเหงาคนเดียวอีก
แต่นะ เวลาเป็นสิ่งพิพากษาที่เที่ยงธรรมที่สุด ในเมื่อรั้งเธอไว้ไม่ได้ ก็ต้องยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น ชีวิตก็ต้องเสาะหาอะไรดีๆให้ชีวิตต่อไป เขาพยายามคิดมาแบบนี้ตลอด ตอนนี้เขาเปิดเพลงเพื่อทำให้ตัวเองสดชื่นขึ้น เตรียมพร้อมที่จะออกไปข้างนอกเพื่อเจอผู้คนอีกมากมาย เพลงที่ฟังมันก็ช่วยเขาได้ในระดับหนึ่งเวลาอาบน้ำก็ฮัมเพลงสบายๆไป เวลาฟังเพลงมักจะอดใจเปิดเพลงนี้ไม่ได้ เพลง กลับมา ของบอยตรัยภูมิรัตน์ TodayAgoKids ฟังเป็นร้อยรอบพันรอบก็ไม่เคยเบื่อ เพราะฟังเพลงนี้ทีไรก็จะคิดถึงเธอทุกที เอาหล่ะ คงต้องจบข้อความไว้เท่านี้ก่อนและกัน เดี๋ยวต้องอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปลุยวันใหม่

ในใจก็คิดนะว่าจะเจอใครบ้างไหมที่จะทำให้เขาไม่เหงาอีกต่อไป

(บาปที่แท้จริงคือการไม่เคยรู้จักกับความรัก)
reliefer

J'etseter, Flure, Sqweez Animal, Crescendo, L'arc~en~ciel, Friday, Grooverider, Slur, Soul After Six, Etc, Scrubb

Ruk Mai Lok