ข้าพเจ้าชื่อ น.ส.เสาวลักษณ์ พวงเงิน ชื่อเล่นชื่อโอ๋ โอ๋ได้รู้จักพระเจ้าเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2536 มีเพื่อนมาประกาศเรื่องราวของพระเจ้า ซึ่งโอ๋ก็เคยได้ยินในทางโทรทัศน์บ้าง วิทยุบ้าง แต่ยังไม่เคยได้รู้จักกับใครที่เป็นคริสเตียนเลย พอดีมีเพื่อนที่เรียนมาด้วยกัน เค้าพึ่งมาเชื่อพระเจ้าเหมือนกัน แล้วได้มาบอกว่า " พระเจ้ารักโอ๋ และสามารถรักษาโอ๋ให้หายจากความพิการได้ " โอ๋ได้ประสบอุบัติเหตุ เมื่อวันที่ 20 กันยายน 2532 โดยการขับมอร์เตอร์ไซด์ชนกับ 18 ล้อ ซึ่งกินเลนต์มา มีเพื่อนซ้อนอยู่ด้วย เพื่อนขาหัก แต่ก็หายตั้งแต่ไม่กี่เดือนแล้ว ส่วนอาการของโอ๋ก็คือ กระโหลกยุบ คอย่น สลบไป 25 วัน และเป็นอัมพาตตั้งแต่นั้นมา แต่มีความเชื่อว่าการที่เราเป็นอัมพาต คงจะต้องเกี่ยวกับการเคลื่อนย้ายตัวเราจนทำให้กระดูกสันหลังเคลื่อน ตอนนั้นอายุ 19 ปี กำลังเรียนการโรงแรมและการท่องเที่ยวนานาชาติ (I-TIM)

ช่วงเวลานั้นก็ทำทุกอย่างเพื่อจะให้หาย ทั้งกินยา หาหมอพระ คนทรง แก้บน กินยาฝรั่ง สวดมนต์ ทำบุญ บทสวดมนต์บทไหนที่ว่าดีสวดได้หมด แต่ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย จิตใจก็แย่ ปากร้าย อารมณ์ร้าย โกรธเกลียดอิจฉาริษยาคนนั้นคนนี้ไปหมด อยากจะตายแต่ก็ฆ่าตัวตายไม่ได้ เพราะเป็นอัมพาตตั้งแต่ไหล่ลงมาเลย แถมที่คอยังต้องเจาะคอด้วย มีท่อคาไว้ที่คอ เพื่อเอาไว้ดูดเสมหะ จะไปไหนทีก็ไปไกลไม่ได้ ต้องขนเครื่องดูดเสมหะไปด้วย แล้วก็อายไม่กล้าไปไหน เก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน จากคนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือก็ต้องมานั่งอ่าน แต่ขอบคุณพระเจ้า ตั้งแต่ได้เข้ามาเชื่อพระเจ้าก็มีชีวิตจิตใจสุขภาพที่ดีขึ้น ใจเย็นมากขึ้น อารมณ์ดีมีความเข้าใจคนมากขึ้น ไม่ใช่ด้วยตัวเองนะคะ แต่เป็นเพราะพระคำของพระเจ้าที่สอนเรา กล้าไปไหนมาไหน พูดคุยกับคนมากขึ้น เข้าใจคน รักคนมากขึ้น ใจเย็น รักการอ่านหนังสือมากขึ้น และก็มีสิ่งอัศจรรย์หลายอย่างเกิดขึ้นกับโอ๋เยอะแยะมากมาย จนเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2549 ได้มีน้องที่พันธกิจมานาได้โทรมาคุยเล่นแล้วเล่าเรื่องว่ามี คนพิการประชุมสายกันทางโทรศัพท์ เรียกว่ากลุ่มสายพระพร เค้าให้เบอร์โทรศัพท์เพื่อโทรไปคุย แต่เป็นเบอร์มือถือเลยไม่ได้โทร แต่ขอบคุณพระเจ้าในช่วงเวลานั้น DTAC สามารถโทรบุฟเฟ่ได้ทุกเครือข่าย ทำให้ได้รู้จักกับผักกาด แต่ก็ยังไม่ได้คิดจะเข้าร่วม จนผักกาดแนะนำให้รู้จักกับเล็ก และได้คุยกันถูกคอ และทุกเช้าผักกาดก็โทรมาเพื่อสามัคคีธรรมกันทุกเช้า และก็ร่วมร้องเพลงพระเจ้าด้วยกัน

จนมาถึงปัจจุบันนี้ ขอบคุณพระเจ้าที่ตัดสินใจไม่ผิดเลย ที่ได้เข้ากลุ่มสายพระพร เพราะเราก็เป็นพี่น้องคนพิการเหมือนกัน ได้แบ่งปันความรู้ต่างๆให้แก่กัน ได้รู้จักกับพี่น้องที่อยู่จังหวัดอื่นๆด้วย คุยกันซี้กันอย่างกับเห็นหน้ากันทุกวัน และบางคนก็ไม่เคยเห็นหน้า บางคนก็เห็นแต่ในรูป แต่เราก็สนิทกัน เหมือนญาติพี่น้องกันเลย ตั้งแต่เข้ามาร่วมสามัคคีธรรมกับพี่-น้องในสายพระพร ก็ได้เห็นถึงการอวยพระพรจากพระเจ้าอย่างเยอะแยะมากมาย ดังพระสัญญาที่ว่า จงแสวงหาแผ่นดินชองพระเจ้าและความชอบธรรม ของพระองค์ก่อน แล้วพระองค์จะทรงเพิ่มเติมสิ่งทั้งปวงที่ขาดอยู่นั้นให้ เมื่อเราแสวงหาที่จะรู้จักพระองค์ ศึกษาพระคำ อธิษฐาน อ่านพระคัมภีร์ สามัคคีธรรมกับพี่-น้อง นำพระคำมาเป็นโคมส่องนำทางในการดำเนินชีวิต ทำให้ชีวิตได้รับการเปลี่ยนแปลง รักตัวเอง ยอมรับตัวเองมากขึ้น นึกถีงตัวเองน้อยลง มีงานทำ มีรายได้ มีเพื่อนๆเยอะแยะ ได้ไปเที่ยว ไปทำกิจกรรม ตอนนี้ตื่นเช้ามาก็ได้รวมสายประชุมทางโทรศัพท์สามัคคีธรรมกับพี่-น้อง และสายพระพรได้มี blogด้วยชื่อ saipraporn.blogspot.com โอ๋เขียนอยู่ในช่วงสายพระพรตะลอนทัวร์และได้เข้าร่วมทำงานกับพี่-น้องผู้พิการในคณะทำงาน ไอแอล กรุงเทพฯ (การดำรงชีวิตอิสระของผู้พิการ) และยังทำงานกับบริษัท PWD Outsource Management งานในโครงการแรกคือการเสนอเสียงเพลงรอสายให้กับลูกค้า รายได้ดี ซึ่งไม่หน้าที่จะเป็นไปได้ในการที่เราเป็นผู้พิการรุนแรง เจาะคอ เสียงแหบ ปอดเล็ก จะสามารถทำงานประเภทนี้ได้ ขอบคุณพระเจ้า นอกจากจะทำได้แล้วยังทำได้ดีด้วย คุยกับลูกค้าแต่ละคนไม่ต่ำกว่า 2 ครั้ง แต่ขอบคุณพระเจ้าไม่เหนื่อย ไม่เครียด สนุกกับงาน สนุกกับการพบปะพูดคุยกับผู้คนค่ะ

ท้ายนี้ก็อยากหนุนใจทุกท่าน ให้เชื่อ วางใจ รอคอยพระเจ้า พระองค์รักคุณ มีแผนการณ์ที่ดีสำหรับคุณค่ะ อยากชวนเพื่อนพี่น้องคนอื่นๆ ที่ได้อ่านคำพยานของโอ๋แล้ว อยากรู้จักพระเจ้า อยากเข้ามาร่วม เป็นครอบครัวสายพระพรเดียวกับเรา ก็ขอเชิญติดต่อมากได้ ที่พวกเรากลุ่มสายพระพร ติดต่อได้ที่รายชื่อสมาชิกได้เลย ถ้าเพื่อนพี่น้อง คนไหนเป็น DTAC ก็ดีนะคะ เพราะเราสามารถโทรไปคุยได้อย่างสะดวก ส่วนใหญ่พี่น้องสายพระพรเราเป็นครอบครัว DTAC หรือจะติดต่อมาที่โอ๋โดยตรงก็ได้ที่เบอร์ 085-337-8230 ขอพระเจ้าอวยพรค่ะ

Christian Hi5 Comments & Hi5 Graphics

" เรารู้ว่า ..

พระเจ้าทรงช่วยคนที่รักพระองค์ให้เกิดผลอันดีในทุกสิ่ง"