นิยามสำหรับตัวชั้นนะเหรอ....อืม...แจงให้ดูทีละอันดีกว่า

ความสวย...."จะหางามสามโลกก็เหลือหา สมเป็นนางพญาอันสูงสุด
ไม่ควรคู่ผู้ใดในมนุษย์ ควรสมมุติแต่กษัตริย์ขัตติยา" โฮ่ๆๆๆๆ แต่เนื่องด้วยอิชั้นกลัวว่าจะไม่มีมนุษย์หน้าไหนเข้ามาเลยต้องไปดั้นด้นเสาะหายาลดความสวย (ลำบากอิชั้นจริง..จริ๊งค่ะ คุณผู้อ่านขา) กินนานวันเข้า ความงามของดิชั้นก็เหลือแต่....งามหน้าเท่านั้นแหละย่ะ

รูปร่าง....สาว ๆ อย่าอิจฉาไปนะคะ ถ้าดิชั้นได้พูดออกไปแล้ว โฮ่ๆๆๆ ผู้ชายคนไหนเห็นต้องมีอัน
เซ็กเสื่อมทันที 555+ หุ่นอวบอึ๋มระยะสุดท้าย เพิ่งมารู้ตัวว่าพ่อแม่ที่แท้จริงนั้น
กินอ้อยกับหญ้าเป็นหลัก..แต่เดี๋ยวก่อนเห็นดิฉันอย่างนี้ก็หยิ่งเหมือนกันนะคะ ใครจะหวังมาลอดท้องสะเดาะเคราห์ง่าย ๆ ล่ะก้อ ฝันไปเถอะย่ะ ชิส์....อ้อยไม่ถึง กล้วยไม่ถึง ก็อย่าหวังเลยค่ะ

นิสัย....เบญจกัลยาณีต้องชิดซ้าย เมื่อดิชั้นอยู่ทางขวา 555+ เรียบร้อยปานผ้าพับไว้ (หมายถึงคนอื่นย่ะ) พูดจาอ่อนหวาน (ตรงไหนฟะ)

สรุป...นำข้อข้างบนมารวมกัน คูณร้อย หารห้า ยกกำลังหมื่น ใส่รูทแปดครั้ง ผลที่ได้ออกมาเป็น นังเด็กอ้วนเตี้ย หน้าแป้นแล้น หัวเถิกนิดโหน่ยแต่พองาม (สะท้อนแสงเป็นบางมุม)หน้าแม้วนิด ๆ (ใครว่าชั้นหน้าแม้ว เกาหลีย่ะ)แก้มยุ้ยหน่อย ๆ นิสัยกระโดกกระเดก เสียงดังฟังชัด (พูดทีเค้ารู้โม้ด) หัวเราะ (เอิ่ม..ได้ทุเรศมาก) อย่างน้อยก็ถือว่าสุขภาพจิตดีแล้วกันย่ะ

เฮ้อ...จิ้นตามแล้วเป็นไงบ้างคะ ไม่ไหวที่จะเคลียร์จริง ๆ (สาธุ๊..ชาติหน้าถ้าเกิดมาหน้าตาดีล่ะก่อ แม่ขี้เหร่พวกนี้อย่างหวังว่าชั้นจะคบให้หมองนะยะ กร๊ากๆๆๆๆ)

ความสนใจ..มากมาย...ไม่จบไม่สิ้น

ชอบเป็นระยะ ๆ ชอบเที่ยวเล่น, ชอบถ่ายภาพ (เป็นบางอารมณ์ด้วย), ชอบกิน, ชอบอ่านหนังสือ (อันนี้มาก ๆ ), ชอบเพ้อฝัน (สุด ๆ จนกู่ไม่กลับ), ชอบฟังเพลง (บางเพลงก็ฟังแล้วร้องไห้ T^T) สุดท้ายชอบจริง ๆ ชอบนอน ไม่รู้จะนอนเอาโลห์เอาเหรียญไปไหน อิอิ

I dreamed a dream I dreamed a dream in days gone by When hope was high and life worth living I dreamed that love would never die I dreamed that God would be forgiving. Then I was young and unafraid And dreams were made and used and wasted. There was no ransom to be paid, No song unsung, no wine untasted. But the tigers come at night With their voices soft as thunder As they tear your hope apart As they turn your dream to shame. He slept a summer by my side, He filled my days with endless wonder. He took my childhood in his stride But he was gone when autumn came. And still I dreamed he'd come to me, That we would live the years together But there are dreams that can not be And there are storms we can not weather. I had a dream my life would be So different from this hell I'm living, So different now from what it seemed Now life has killed the dream I dreamed.

หนังเหรอ ไม่รู้ดิ....

แต่ที่กระเสือกกระสนไปหาไว้ในครอบครอง คือ Beauty and The beast ได้อ่านตอนเป็นเด็ก เลยชอบมาก..ชอบทุกอย่าง แม้กระทั่งเพลงประกอบ เพราะมาก ทุกเพลงเลย

อีกเรื่อง คือ Jurassic Park มั้ง ทุกภาค ดูแล้วเหมือนมันมีชีวิตขึ้นมาจริง ๆ

I am Sam เอิ่ม เรื่องนี้มีคนเอามาให้ดู (แกมยัดเยียด)สนองนี๊ดหน่อย ดูแล้ว ร้องไห้มากมาย อะไรจะเล่นได้ดีขนาดนัน

The letter: จดหมายรัก เรื่องนี้ดูแล้วแบบอยากมีแฟนทำงานโครงการหลวง อิอิ (ต้องหล่อแบบพี่หนุ่มด้วยนะ) ซึ้งมาก ดูกี่รอบก็ร้องไห้ ประหนึ่งตัวเองเป็นดิวจริง ๆ 555+ ติงต๊องจริง ๆ

ทีวีโชว์เหรอ อืม..ต้องนี่เลย
กบนอกกะลาก่อน...รายการดีมีสาระพิธีกรน่ารัก โดยเฉพาะพี่ด้า..น่ารักที่ซู้ด..อิอิ

ต่อมาขาดไม่ได้ ฅนฅ้นฅน รายการนี้ก็ชื่นชอบมากอีกเช่นกัน ชอบที่รายการก่อนที่จะมาชอบพิธีกร (อีกแล้ว) พี่เช็คของเรานั่นเอง

นอกนั้นก็ดูบ้างไม่ดูบ้างอ่ะ เดี๋ยวถูกใจอันไหนจะเอามาบอกอิอิ

เยอะแยะมากมาย....
มาวินอันดับต้น ๆ ต้องนี่เลย แต่น...แตน...แต๊น...
"เพชรพระอุมา" อ่านแล้ว แอบเคลิ้มว่าตัวเองเป็นมรว.หญิงดาริน วราฤทธิ์ อิอิ ^0^

เรื่องต่อมาถือว่าเป็นนิยายเล่มแรกของแจ่มใสที่ซื้อเอง(แต่ต้องไปอ่านที่ร้านเพื่อความหมั่นใจสักรอบก่อน) คือ บอสหน้าตายกะยายสอางค์...น่ารักดี พระเอกเป็นฝรั่ง กิ๊วๆๆ น่ารักซะไม่มี

เล่มที่เคยมีแต่มันหายไปเนื่องจากถูกยืมลืม คือ โต๊ะโตะจังเด็กหญิงข้างหน้าต่าง เล่มนี้สนุกดี มีแง่คิดน่ารัก ๆ เยอะแยะ

เล่มที่อยากได้ แต่ไปหาซื้อไม่เคยเจอ หวังแต่จะมีคนช่วยหาให้ไว้ในครอบครอง คือ เรื่องเล่าจากดงลึก ของ มาลา คำจันทร์ ใครได้อ่านเล่มนี้จะรู้สึกเหมือนได้เดินทางเข้าดงลึก ไปฟังเรื่องราวขับขานข้างกองไฟ กับพ่อเฒ่าเก้ากึ่งกัน

จำได้ไม่หวาดไม่ไหว...มีเยอะแยะ แล้วก็รักทุกเล่ม เดี๋ยวรอกลับไปเช็คที่เมืองไทยก่อนแล้วจะเอามาจาระไนให้ฟัง
^0^

“ Modern society is too quick to judge people on their appearances. [...] There is not much you can do about it; it is the way they think; it is the way they are. But maybe this could teach them a lesson, or set an example. ”
– Susan Boyle, The Washington Post