ถึงเพื่อน RajchaVit 40

พวกเราอยู่ด้วยกันมานานแค่ไหนแล้ววะ ตอนเด็กกูไม่ได้คิดว่ากูจะรักพวกมึงได้ขนาดนี้เลยวะตลอดเวลาที่พวกเรา สนุกด้วยกัน โดนทำโทดด้วยกัน ตอนเด็กพวกเรามักบ่นกันว่า เฮ้ยทำไมเวลามันช้าจังวะ แต่ในตอนนี้กูอยากให้มันช้าช้าที่สุดเพื่ออยู๋กับพวกมึง เรามีเวลากันไม่มากแล้ว ที่เราจะได้อยู๋ด้วยกัน เล่นด้วยกัน ทำงานร่วมกัน กูรู้เราไม่ทิ้งกันอยู่แล้ว แต่เวลาแบบนี้ละ ที่เล่นบอลตอนเย็น เพื่อนช่วยทำงาน ความสุขในตอนนี้ ต่อไปอาจจะมีน้อยลง หรืบางคนอาจไม่มีเลย ตลอด 4ปีนี้ เราคว้าแชมป์มาเยอะมากมาย ทั้งรักบี้ ฟุตบอล ว่ายน้ำ กีฑา มันเป็นความทรงจำที่ดีมากที่เราทำกันไว้ ถึงแม้เราจะมีปากเสียงกันในรุ่นแต่ความแตกต่างคือ ไม่รู้นะกูคิดของกูคนเดียวมั้ง ที่ พวกมึงจะใส่กันกูว่าถ้าเป็นข้างนอกอะมันใส่กันแล้ว กูว่าเรา เอออธิบายไม่ถูกวะ แต่วันเวลาไม่เคยรอใครจิงๆ เหลือเวลาอีกปีเดียวที่กูจาได้อยู่กาบพวกเมิง

เพื่อนกูรักมึงทุกคน

ขอโทดที่กูอาจจะทำตัวไม่ดี

หรือทำอะไรที่พวกมึงไม่พอใจ

ขอโทดที่บางครั้งกูไปตามนัดไม่ได้

ขอโทดที่บางครั้งกูไม่สนใจในรุ่น

เรื่องบางเรื่องมันก็ทำให้กูนึกย้อนว่า

ถ้าเป็นเพื่อนที่อื่นมันจะยกโทดอย่างพวกมึงมั้ย

ขอบใจน้ำใจที่พวกเรามีให้กัน

กานเวลาทำให้เรารักกันมากขึ้นจริงๆ กูเชื่ออย่างนั้น

ปล. จากวันนี้แม้จะอยู่แสนไกล แม้จะอยู่หนใด เราต่างคงคิดถึงกัน ....รักมึงทุกคนRV40 คิดถึงพวกมึงจิงๆว่ะ

Cant smile without you - Barry Manilow