ไม่รู้ว่าใครนิยามคำว่า"ของขวัญ"ยังไง แต่เรานิยามว่า"อะไรซักอย่างที่มีคนจงใจมอบให้เรา" ...
ไอ้เค้กมองทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตเป็นของขวัญหมด ทุกอย่างที่ ผ่านเข้ามาบวกบ้างลบบ้าง ก็เป็นสิ่งที่พระเจ้าเตรียมให้เรา
ทำให้มั่นใจได้ว่าเราเจอเรื่องร้ายเพื่อเรียนรู้เรื่องดีๆ และมองโลกนี้
ลั๊ลลามากมาย
นานมาแล้วเราให้ดอกกูหลับ (กุหลาบ) กับ "มล" ยามบ่ายวันวาเลนไทน์
แล้วไปบ่นโวยวายยามดึกว่า
เค้ก : ทำไมไม่เติมน้ำให้ดอกไม้เร๊า ไม่ดูแลเลยให้ไปแป๊บเดียวก็เหี่ยวละ
มล : คุณค่าของ "ของขวัญ" อยู่ที่การได้รับ ไม่ได้อยู่ที่ของนั้น
อยู่กับเรานานแค่ไหน
เรามองว่าเป็นสิ่งน่าคิดที่เท่มาก และไม่อยากเถียงด้วยประการทั้งมวล
ปลายปีที่แล้วพุฒให้หนังสือเล่มจิ๋วมาเล่มนึง
เค้ก : ของขวัญปีใหม่เหรอ ???
พุฒ : เปล่า..ของขวัญเรื่อยๆ
ไม่รู้จะมีคนคิดเหมือนเรามั๊ยนะว่าคำว่าของขวัญเรื่อยๆดูมีคุณค่ากว่า
ของขวัญที่ให้ตามโอกาสสำคัญหรือเทศกาลต่างๆยังไงมะรู้แฮะ...
เสาร์ที่แล้วเอื้อให้ของขวัญย้อนหลังวันเกิดเป็น
"โคตรคอลเลคชั่นโปสการ์ดนาระ" ทำให้ตัวเรายิ้ม หัวใจเรายิ้ม
ถึงเอื้อไม่ใช่เพื่อนที่เราไว้ใจที่สุด แต่เอื้อจำเรื่องเล็กน้อยของเรา
ได้มากที่สุด วันที่เราแกล้งปั้นยิ้มหลอกคนทั้งโลกว่าร่าเริง
เอื้อเป็นมนุษย์คนแรกที่รู้ว่าเราแกล้ง...
ข้อความหนึ่งในกระดาษรองจานร้าน MK สุกี้ยุคหนึ่งกล่าวไว้ว่า
"เพื่อน เป็นของขวัญล้ำค่าที่เรากำนัลแด่ตนเอง"
อ่านแล้วอยากขอบคุณทุกคนจังที่เป็นของขวัญดีๆในชีวิตเรา
และถ้าหนุงได้อ่านเราขอสารภาพบาปว่า
"ตุ๊กตาน้องม่วงตาถลน" เป็นของขวัญที่เราปิ๊งตั้งแต่แว๊บแรกที่เห็น
จริงๆนะ แล้วก็....มันจากเราไปแล้วบนรถเมล์สาย 8 ง่า
"คุณค่าอยู่ที่การได้รับ"
...นาทีนี้ขอให้คำพูดมลเอาตัวรอดก่อนละ 555555
Coins
ไปทันได้ดูภูมิจิตป่าวค้า
หยงไม่ทัน
งือๆ T_T