ทฤษฎีนี้กล่าวถึง  ระเบียบขั้นต้นของความมั่นใจที่จะก่อเกิดในตัวมนุษย์ 
 
เคยคิดบ้างไหมว่า ความคุ้นเคยเกิดจากอะไร ทําไมเราถึงเลือกปฏิบัติกับคนคนหนึ่งต่างจากอีกคนหนึ่ง  ทั้งๆที่เรารู้จักคนทั้งสองเหมือนกัน
 
สาเหตุมีมากมายครับ  ไม่ว่าจะเป็นสถานภาพ  หรือบทบาทที่บังคับให้ต้องทํา  แต่สิ่งสําคัญก็คือ  ความมั่นใจครับ  ความมั่นใจในตัวคนคนนั้น  มั่นใจว่าสามารถที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับคนคนนั้นได้ในขอบเขตของเรา   ซึ่งมันเกิดจาก   บทบาทที่เรามีต่อคนคนนั้น   ครบห้าประการในการที่จะทําให้ก่อเกิดความมั่นใจในตัวบุคคล  


Tauching   การสัมผัส  ตัวบุคคลนั้นๆ
 
Seeing   การมองเห็นตัวบุคคลนั้นๆ
 
Listening  การฟังเสียงบุคคลนั้นๆ
 
Speaking  การพูดกับบุคคลนั้นๆ
 
Feeling  และ ความรู้สึกร่วมกับบุคคลนั้นๆ  
 
เมื่อใดก็ตาม ที่การสื่อสารระหว่างบุคคลมีครบห้าอย่างนี้เป็นระยะเวลาใดเวลาหนึ่ง   ความผูกพันธ์จะเกิดขึ้น  และจะมีความมั่นใจในคนคนนั้นเกิดตามมา
 
นั่นคือทฤษฎีความมั่นใจในการปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคล
 
 
แต่หากเป็นความมั่นใจ รูปแบบอื่น  ความมั่นใจในการที่จะออกไปพูดต่อหน้าคนหมู่มาก  หรือความมั่นใจที่จะทําสิ่งหนึ่งสิ่งใดก็ตาม  เราอาจเคยเห็นคนที่ไม่กล้าที่จะพบผู้คน

ประสบการณ์ที่เคยมี
 
ความคิดที่คิดว่าผู้อื่นมองเรายังไง (ทฤษฎีกระจกเงา) หมายถึงเรามองตัวตนของเราเองจากที่ผู้อื่นมอง ไม่ใช่ที่ตัวเรามอง   
 
ความเคยชิน
 
 
ดังนั้น หากเราต้องการที่จะมีความมั่นใจในการแสดงออกของตัวเองต่อหน้าสังคม  มีวิธีคือ
 
 
สร้างปฏิสัมพันธ์ในสังคมให้มากขึ้น  โดยใช้ทฤษฎีความมั่นใจระหว่างบุคคลที่บอกข้างต้น เริ่มต้นจากการพูด ฟัง รู้สึก และสัมผัส
 
สร้างประสบการณ์ในสถานการณ์นั้นบ่อยๆ
 
คิดให้เป็นตัวของตัวเอง ไม่ใช่คิดว่าผู้อื่นจะมองอย่างไร
 
สร้างความเคยชินในการพูดต่อหน้าสังคม


 
ขี้อาย หรืออะไรก็ตาม  สาเหตุเหล่านี้มาจากคนพวกนั้นขาดความมั่นใจที่จะแสดงบทบาทโดดเด่นในตัวเอง  สาเหตุของการขาดความมั่นใจ นั้นคืออะไรบ้าง
 
การไร้ปฏิสัมพันธ์กับสังคม


ประสบการณ์ที่เคยมี
 
ความคิดที่คิดว่าผู้อื่นมองเรายังไง (ทฤษฎีกระจกเงา) หมายถึงเรามองตัวตนของเราเองจากที่ผู้อื่นมอง ไม่ใช่ที่ตัวเรามอง   
 
ความเคยชิน
 
 
ดังนั้น หากเราต้องการที่จะมีความมั่นใจในการแสดงออกของตัวเองต่อหน้าสังคม  มีวิธีคือ
 
 
สร้างปฏิสัมพันธ์ในสังคมให้มากขึ้น  โดยใช้ทฤษฎีความมั่นใจระหว่างบุคคลที่บอกข้างต้น เริ่มต้นจากการพูด ฟัง รู้สึก และสัมผัส
 
สร้างประสบการณ์ในสถานการณ์นั้นบ่อยๆ
 
คิดให้เป็นตัวของตัวเอง ไม่ใช่คิดว่าผู้อื่นจะมองอย่างไร
 
สร้างความเคยชินในการพูดต่อหน้าสังคม
 
 
ทั้งหมดนี้ขยายออกมาจากประโยคของ  รศจ.พรทิพย์  เพียงประโยคเดียว นั่นก็คือ "ความมั่นใจเกิดจาก ไม่เคยมีไม่เคยได้ไม่เคยเป็น  และเรามี เราได้ และเราเป็น"


สุดท้ายนี้  คนที่มีปัญญาคือคนที่มองโลกให้ลึกและเข้าใจถึงสัจธรรม  และคนที่ฉลาดคือคนที่สร้างสรรค์  เข้าใจในสิ่งที่เรียนรู้รอบตัว  คนฉลาดที่แท้จริงจะไม่เอาเปรียบบุคคลอื่น  คนมีปัญญาที่แท้จริง จะไม่โกรธผู้อื่น แต่จะทําความเข้าใจ และรู้ว่าตนโกรธเพราะอะไร
 
 
"ความคิดคือปัญญาครับ"
 
                                                                          บทความโดย MR.axe  ปวิชนนท์ มโนธัม  นักเขียนนิยายและเรื่องสั้น