ทุกวันนี้อยากให้คนไทยรักกัน เวลาเดินผ่านกันก็ยิ้มให้กัน หรือทักทายกันตามช่วงเวลาของวัน เช้า สาย บ่าย เย็น หรือก่อนนอนทั้งที่ไม่รู้จักกันบ้าง - -

พอดีได้อ่านหนังสือ GM ในหัวข้อที่ให้เขียนส่งคำถามข้อข้องใจมาถามแล้วเห็นพอดีเลยมาเล่าให้เพื่อนๆฟังน่ะ เค้าบอกว่า

เวลาเดินผ่านเพื่อนร่วมคอนโดที่ชั้นเดียวกันแล้วยิ้มให้แต่เค้าไม่ยิ้มตอบ ทำเป็นเหมือนมองไม่เห็นทุกครั้ง ทำยังไงดีครับ หรือไม่ต้องยิ้มอีกดี

เจ้าของคอลัมน์เลยแนะนำว่าให้ยิ้มต่อไป ถ้าเรายิ้มสม่ำเสมอแทนการพูดทักทายวันนึงเค้าอาจจะยิ้มตอบในวันรุ่งขึ้นก็ได้ อย่ารู้สึกเขินเก้อหากอีกฝ่ายเบือนหน้า คุณไม่ได้ทำผิด จึงไม่ใช่คนที่ต้องเปิ่น แต่คนที่ควรเก้อ คืออีกฝ่าย (จิง!!) ซึ่งขาดวุฒิภาวะและมารยาท (ถูกกกกกกก!)

สังคมไทยในปัจจุบันกลายเป็นสภาวะแบบตัวใครตัวมันไปแล้ว คนขาดความไว้ใจซึ่งกันและกัน คิดว่าการผูกมิตรแบบจู่โจมจะกลายเป็นการหาผลประโยชน์แบบฉาบฉวยไปแล้ว = =''

อีกอย่างที่ชอบคือ เค้าบอกว่าการแทนตัวของคนไทยวันๆนึงก็มีกว่า10คำแล้ว คงไม่ต้องสาธยายนะ
แต่ฝรั่งมีแต่ I you we ไม่ต้องคลำทางที่ต่ำที่สูง แบ่งแยกชนชั้นกัน เฮ้อ อยากให้คนไทยไม่เหยียดหยามกันบ้างเนอะ

โดนจริงๆ กับประโยคสุดท้าย อ่านแล้วก็คิดๆกันหน่อยนะเพื่อนๆ ว่าทุกวันนี้ ได้ยิ้มให้กับคนที่ผ่านไปผ่านมากันบ้างมั้ย ถ้าไม่ ปรับปรุงหน่อยนะ ^^